niedziela, 30 kwietnia 2017

Biblia socjalna



BOGACTWO, WYZYSK, ZŁOTY CIELEC, PYCHA

Jednym z częstych motywów w Piśmie jest przestroga przed zagrożeniami płynącymi z gromadzenia bogactwa. Współcześnie, w kulturze koncumpcjonizmu, przestrogi te są powszechnie wypychane ze świadomości chrześcijan.
Tymczasem gromadzenie bogactwa często wiąże się z wyzyskiem i lichwą (a więc wyrządzaniem krzywdy Bliźnim) oraz z nieodpowiedzialną eksploatacją i niszczeniem Bożego Stworzenia. Co więcej, gromadzenie bogactwa może prowadzić do pychy i pogardy dla innych. Patrząc na współczesny konsumpcjonistyczny świat nie sposób nie odnieść wrażenia, że ludzie zastąpili Boga Złotym Cielcem.

Nie chodzi o to, żeby się umartwiać i popadać w ascetyzm. Chodzi o stałe zadawanie sobie pytań, czy w świecie, w którym z powodu głodu i łatwo uleczalnych chorób umierają tysiące Bliźnich dziennie, nasz styl życia i sposób wydawania pieniędzy jest racjonalny, etyczny, chrześcijański. Czy traktuję pracowników jak swoich bliźnich, jak swoich Braci i swoje Siostry? Czy ich nie wyzyskuję? Czy nie wpędzam kredytobiorcy w spiralę długów, wiedząc, że zrujnują mu życie? Czy nie zobojętniałem wobec widoku bezdomnych? Czy jako chrześcijanin mogę obojętnie przejść obok potrzebującego? Czy nie szukam sobie łatwej wymówki, że każdy potrzebujący wyłącznie sam odpowiada za swoje położenie i takie wytłumaczenie jest wystarczające dla mojego sumienia?
«A Jezus, spojrzawszy wokoło, rzekł do uczniów swoich: Jakże trudno będzie tym, którzy mają bogactwa, wejść do Królestwa Bożego! A uczniowie dziwili się słowom jego. Lecz Jezus, odezwawszy się znowu, rzekł do nich: Dzieci, jakże trudno tym, którzy pokładają nadzieję w bogactwach, wejść do Królestwa Bożego! Łatwiej jest wielblądowi przejść przez ucho igielne niż bogatemu wejść do Królestwa Bożego.» (Mk 10, 23-25)

«Bardzo wielu zgrzeszyło dla zysku, a ten, kto stara się wzbogacić, odwraca oko. Jak kołek wbija się między kamienie ze sobą spojone, tak grzech się wdziera między sprzedaż a kupno.» (Syr 27, 1-2)

«Jeśli zaś ktoś posiada dobra tego świata, a widzi brata w potrzebie i zamyka przed nim serce swoje, jakże w nim może mieszkać miłość Boża?» (1 J 3, 17)

«Kto ma dwa okrycia, niechaj da temu, który nie ma, a kto ma żywność, niech uczyni podobnie.» (Łk 3, 11)​
«Nie możecie Bogu służyć i pieniądzom.» (Łk 16, 13)

«Kto miłuje pieniądze, pieniędzmi się nie nasyci, a kto miłuje bogactwo, zysków mieć nie będzie. To również jest marnością.» (Koh 5, 9)

«Nie będziesz uciskał bliźniego, nie będziesz go wyzyskiwał. Zapłata najemnika nie będzie pozostawać w twoim domu przez noc aż do poranka.» (Kpł 19:13)

«Nie będziesz gnębił najętego do pracy, biednego i w potrzebie, bez względu na to, czy to rodak, czy obcokrajowiec, mieszkającego w twojej ziemi, w twoich bramach.» (Pwt 24, 14)

«Synu, nie odmawiaj biedakowi rzeczy niezbędnych do życia i oczu potrzebującego nie męcz zwlekaniem! Nie dręcz duszy głodnego i nie pobudzaj do gniewu człowieka w jego niedostatku! Serca rozgniewanego w większy zamęt nie wprowadzaj i nie zwlekaj z datkiem dla potrzebującego! Nie odpychaj żebrzącego w strapieniu, a od ubogiego nie odwracaj swej twarzy! Nie odwracaj oka od proszącego i nie dawaj człowiekowi sposobności, aby cię przeklinał. Gdy bowiem przeklnie cię w gorzkości duszy, Ten, co go stworzył, wysłucha jego życzenia.» (Syr 4, 1-6)
«A teraz wy, bogacze, zapłaczcie wśród narzekań na utrapienia, jakie was czekają. Bogactwo wasze zbutwiało, szaty wasze stały się żerem dla moli, złoto wasze i srebro zardzewiało, a rdza ich będzie świadectwem przeciw wam i toczyć będzie ciała wasze niby ogień. Zebraliście w dniach ostatecznych skarby. Oto woła zapłata robotników, żniwiarzy pól waszych, którą zatrzymaliście, a krzyk ich doszedł do uszu Pana Zastępów.>> (Jk 5, 1-4)

«Lepsza jest modlitwa ze szczerością i miłosierdzie ze sprawiedliwością aniżeli bogactwo z nieprawością. Lepiej jest dawać jałmużnę, aniżeli gromadzić złoto.» (Tb 12, 8)

«Zwrócił swój zysk nie połknięty.
Nie cieszy go złupione bogactwo.
Skrzywdził, zasmucił ubogich,
domy zagrabiał, nie stawiał;
nie zaznał spokoju w swym wnętrzu,
nie uratował się swoim skarbem.
Nic nie uszło jego chciwości,
stąd jego dobra nietrwałe.
Poczuje głód mimo obfitości,
owładnie nim siła nieszczęścia.» (Hi 20, 18-20)

«Nieprawi przesuwają granice,
trzodę kradną z pasterzem,
osła zajmują sierotom
i wołu wdowie zabierają w zastaw.
Ubogich usuwa się z drogi,
biedni się wszyscy chowają
niby osły na pustkowiu.
Wychodzą, by szukać pracy,
żywności szukają do wieczora,
pożywienia dla dzieci.
W polu żniwują po nocy,
męczą się w winnicy bogacza» (Hi 24, 2-6)

«On nie schlebia książętom,
bogacza nie stawia przed biednym,
bo wszyscy są dziełem rąk Jego.» (Hi 34, 19)

«Lepsza jest odrobina, którą ma sprawiedliwy,
niż wielkie bogactwo występnych,
bo ramiona występnych będą połamane,
a sprawiedliwych Pan podtrzymuje. >> Ps 36/37, 16

«Nie pokładajcie ufności w przemocy
ani się łudźcie na próżno rabunkiem;
do bogactw, choćby rosły,
serc nie przywiązujcie.» (Ps 62, 11)

«Kto ufa bogactwu - upadnie» (Prz 11, 28)

«Bogactwo okupem za życie człowieka,
lecz tyran pogróżek nie słucha» (Prz 13, 8)

«Kto bliźnim gardzi - ten grzeszy,
szczęśliwy - kto z biednym współczuje» (Prz 14, 21)

«Lepiej mieć mało - z bojaźnią Pańską,
niż z niepokojem - wielkie bogactwo» (Prz 15, 16)

«Więcej wart biedak, co żyje uczciwie,
niż bogacz o drogach krętych.» (Prz 28, 6)

«Lepsza jest jedna garść pokoju
niż dwie garści bogactw i pogoń za wiatrem» (Koh 4, 6)

«Cóż nam pomogło nasze zuchwalstwo,
co dało chełpliwe bogactwo?
To wszystko jak cień przeminęło
i jak wieść, co przebiega;
jak okręt prujący pieniącą się toń:
śladu jego nie znajdziesz, gdy przeszedł,
ni bruzdy po jego spodzie wśród fal» (Mdr 5, 8)

«Nie polegaj na bogactwach niesprawiedliwie nabytych,
nic ci bowiem nie pomogą w nieszczęściu.» (Syr 5, 8)



LICHWA

«Jeśli pożyczysz pieniądze ubogiemu z mojego ludu, żyjącemu obok ciebie, to nie będziesz postępował wobec niego jak lichwiarz i nie każesz mu płacić odsetek.» (Wj 22, 24)

«Jeżeli brat twój zubożeje i ręka jego osłabnie, to podtrzymasz go, aby mógł żyć z tobą przynajmniej jak przybysz lub osadnik. Nie będziesz brał od niego odsetek ani lichwy. Będziesz się bał Boga swego i pozwolisz żyć bratu z sobą. Nie będziesz mu dawał pieniędzy na procent. Nie będziesz mu dawał pokarmu na lichwę.» (Kpł 25, 35-37)

«Pobierasz odsetki i lichwę, gwałtem ograbiasz swego bliźniego, ale o Mnie zapominasz - wyrocznia Pana Boga.» (Ez 22, 12)

«Biada tym, którzy leżąc na swych łożach, obmyślają zbrodnię i knują zło, a gdy świta poranek, popełniają je, gdyż jest to w ich mocy. Gdy pożądają pól, zagarniają je, gdy domów - to je zabierają;
gnębią człowieka i jego dom, właściciela i jego dziedzictwo.» (Mi 2, 1-2)

Źródło:
http://christianitas.wixsite.com/mojawitryna/wyzysk
http://christianitas.wixsite.com/mojawitryna/lichwa


Tytułem podsumowania

piątek, 28 kwietnia 2017

Natankowcy jak protestanci

Zbory rycerzy Natanka

Dom modlitwy – termin używany przez większość Kościołów protestanckich na określenie budynku kościelnego, w którym odprawiane są nabożeństwa. Wraz z określeniami: kościół i  zbór używany jest wymiennie. Tylko, że w tym konkretnym przypadku mamy do czynienia nie z protestantami, tylko z rycerzami ultrakatolickiego kaznodziei z Grzechyni, który zachęca swoich zwolenników do tworzenia domów modlitwy w całym kraju. 😃

Fragment ogłoszeń bieżących z dnia 21.02.2017 r. Materiał pochodzi ze strony http://christusvincit-tv.pl/articles...

czwartek, 27 kwietnia 2017

Chrystoteka- katolicka dyskoteka

Pierwsza w Łodzi i Polsce Chrystoteka, czyli katolicka dyskoteka bez wszelakich używek, odbyła się kilka lat temu w Łodzi, w "Fikołkowie" przy ul. Dąbrowskiego 17.


środa, 26 kwietnia 2017

Historia wolnomularstwa

Czym jest wolnomularstwo? Co charakteryzuje loże masońskie? Na czym polega duchowe doskonalenie jednostki i braterstwo ludzi różnych religii, narodowości i poglądów? Jakie znaczenie dla historii Europy i Polski miał ruch wolnomularski? Na te pytania odpowiada film dokumentalny „Tradycje wolnomularskie", będący także zapisem rozmowy z Witoldem Sokałą - doktorem nauk politycznych, masonem i masonologiem, członkiem Międzynarodowego Mieszanego Zakonu Wolnomularskiego „Le Droit Humain” oraz Instytutu „Sztuka Królewska w Polsce”, którego relację i wypowiedzi zarejestrowano na potrzeby Archiwum Historii Mówionej w Muzeum Dialogu Kultur w Kielcach (Oddziale Muzeum Narodowego w Kielcach).


poniedziałek, 24 kwietnia 2017

Apostazja- jak dokonać?

Czym jest apostazja i jak wygląda akt apostazji? To niezbyt często omawiany temat. Może dlatego, że wiele osób nie wie o możliwości dokonania apostazji, jeżeli te osoby uznają się za niewierzące lub bezwyznaniowe. Solidna piguła informacji o tym, jak wygląda i jak przebiega apostazja.
Spis treści:
- 1:21 - czym jest apostazja?
- 2:46 - jaka jest różnica między apostazją, a ateizmem, deizmem itd.?
- 4:11 - stosunek polskiego Kościoła do ateistów i apostatów
- 6:25 - dlaczego dokonuje się apostazji?
- 8:18 - absurdy kościelne
- 10:21 - jak przygotować się do apostazji?
MOJA FORMA: https://cdn.discordapp.com/attachment...
FORMA MAKSYMALNIE ŚWIECKA: http://wystap.pl/wystap-z-kosciola/
- 13:41 - jak może wyglądać rozmowa z proboszczem?
- 15:30 - upokarzanie apostatów przez Kościół
- 20:09 - konsekwencje apostazji
- 21:40 - apostazja, a ochrona danych osobowych
- 23:36 - w jaki sposób... wstąpić do związku religijnego? Czyli jak "prawnie" stać się członkiem np. Kościoła?
- 27:21 - co powinno zmienić się w kwestii apostazji?

Dla wielu osób jest to nazwa nic nie mówiąca - akt apostazji jest formalnym, udokumentowanym, prawnym (zarówno kościelnie, jak i świecko) krokiem mającym na celu usunięcie członka społeczności religijnej ze swoich kręgów. Niestety mocno teoretycznie - w Polsce o apostazji mówi konstytucja (wolność wyznania lub brak wyznania) oraz to, jak dokonać apostazji opisuje dokument Konferencji Episkopatu Polski. Teoretycznie. Bo w praktyce Watykan usunął możliwość prawnego opuszczenia szeregów Kościoła.
Materiał opisuje też stosunek Kościoła do ateistów i apostatów oraz oficjalne stanowiska Kościoła w sprawie opuszczenia go przez osoby składające akt wystąpienia.



Chcą Rydzyka na papieża



Poniższy artykuł to wcale nie żart primaaprilosowy, tylko autentyczna opinia jednego z ultrakatolicko-prawicowych publicystów z województwa łódzkiego , któremu bardzo nie podoba się obecny pontyfikat Franciszka i chciałby jako jego następcę widzieć toruńskiego redemptorystę...
Swoją drogą, taka właśnie nominacja byłaby spełnieniem najskrytszych marzeń wielu polskich hierarchów, polityków i wcale niemałej części wiernych jedynie słusznego wyznania, którzy boją się do tego przyznać publicznie.


Bardzo ciekawi nas, kiedy pojawi się w końcu postulat przeniesienia papieskiej siedziby do prawowiernego Torunia, albo Lichenia??? 😄


Jak można zostać papieżem?
Po primo- koniecznie trzeba być mężczyzną wyznania rzymskokatolickiego, najlepiej wyświęconym na księdza (niekoniecznie biskupem lub kardynałem), chociaż teoretycznie wcale nie jest to konieczne.
W czasie glosowania trzeba otrzymać 2/3 głosów na konklawe, a jeżeli liczba elektorów nie jest podzielna przez trzy bez reszty, to do tych dwóch trzecich potrzebny jest jeszcze jeden dodatkowy głos. Gdy już się ma poparcie "w kieszeni", to należy na pytanie kardynała brzmiące: „Czy akceptujesz kanonicznie dokonany wybór na najwyższego kapłana?” potwierdzić ustnie zgodę i gdy to się uczyni, można już dobrać odpowiedni strój, imię jakie zostanie przybrane itp.


sobota, 22 kwietnia 2017

Szumlewicz: Kościół dominuje nad państwem

Polska w coraz większym stopniu jest państwem wyznaniowym, podporządkowanym Kościołowi katolickiemu i religii katolickiej – uważa publicysta Piotr Szumlewicz. Jak dodaje, Kościół ma posiada tylko przywileje ekonomiczne, ale również gospodarcze. – Kościół w coraz większym stopniu dominuje nad państwem – zauważa.


piątek, 21 kwietnia 2017

Polak katolik?- Stanisław Obirek

Wykład prof. Stanisław Obirka, Kawiarnia Naukowa Festiwalu Nauki, 15 lutego 2016 [35min]

Czy diada językowa "Polak katolik" odzwierciedla rzeczywistość? Jeśli tak, jakie procesy do tego stanu doprowadziły? Próba znalezienia odpowiedzi na te pytania była przedmiotem wykładu prof. Stanisława Obirka, teologa, historyka, antropologa kultury, byłego jezuity, autora książki "Polak katolik?".

Niemiecki teolog Karl Rahner wyodrębnił trzy okresy rozwoju chrześcijaństwa. Pierwszy miał trwać od jego początków do IV w. n.e., kiedy najpierw jego wyznawcy przestali być w Rzymie prześladowani, a następnie zostało ono uznane za religię państwową. Wtedy chrześcijaństwo tworzyło swoją tożsamość i było otwarte na inne tradycje - grecką, łacińską, judaistyczną. Wraz z uzyskaniem dominującej roli w państwie prześladowani zamienili się w prześladowców, wykorzystując uzyskaną władzę o zwalczania odstępców od wiary. Trzeci okres - z którym mamy do czynienia obecnie - miał rozpocząć się dopiero wraz z Soborem Watykańskim II, kiedy Kościół katolicki zaakceptował pluralizm religijny. Polska wkroczyła do świata chrześcijańskiego w X w. n.e., i zdaniem prof. Obirka od dziś z drugiego okresu opisanego przez Rahnera nie wyszła.

Prof. Obirek wygłosił też tezę, którą podsunął mu "pewien włoski historyk", że w rozwoju chrześcijaństwa mieliśmy do czynienia z jeszcze jednym specyficznym okresem. W średniowieczu doszło do utożsamienia Kościoła z klerem. Pozostali wierni ulegli w wyniku tego pauperyzacji do roli "maluczkich, którzy nie mają nic do gadania".

Zdaniem prelegenta do utożsamienia polskości z katolicyzmem doszło pod odzyskaniu przez Polskę niedodległości w 1918 roku. Odrzucono wówczas inne tradycje chrześcijańskie, m.in. te wiązane z zaborcami - prawosławie i luteranizm. Istotnym Istotną rolę miała też tu odegrać ideologia endecka stworzona przez Romana Dmowskiego, który instrumentalnie postrzegał Kościół katolicki za silnego partera w realizacji celów politycznych.


czwartek, 20 kwietnia 2017

Gdzie w Polsce dostaje się prezenty na Wielkanoc?



Dostaje się je mniej więcej w tych regionach, w których na Gwiazdkę prezenty przynosi Gwiazdor plus Górny Śląsk i część podlaskiego, a przynosi je oczywiście Zając.

Zając wielkanocny – jeden ze świeckich symboli wielkanocnych, według tradycji zając chodzi z koszykiem wielkanocnym i zostawia prezenty (zazwyczaj są to drobne upominki lub słodycze) w pierwszy dzień  Świąt Wielkanocnych w wystawionych koszyczkach, wyścielonych słomą lub pociętą na paski kolorową bibułą. Po przebudzeniu lub po śniadaniu domownicy szukają upominków ukrytych w gniazdkach.
Zwyczaj pochodzi z Niemiec. W Polsce obchodzony jest w niektórych regionach, m.in. na Górnym Śląsku, Pomorzu, czy w Wielkopolsce.



Świadomi faktu, że na FB nic nie jest trwałe, a szkoda aby taka ciekawa mapa bezpowrotnie przepadła, pozwoliliśmy sobie wkleić ją poniżej...

wtorek, 18 kwietnia 2017

Strażacy padają przed księdzem

Wersja oficjalna:
Strażacy padają przed Zmartwychwstałym Jezusem

ALLELUJA ALLELUJA ALLELUJA !!!!

OSP Miejsce Piastowe (Podkarpacie)


Wersja realna:
Funkcjonariusze de facto padają przed księdzem niczym rażeni piorunem jak w kinie akcji, a upadła halabarda prawie trafiła siedzące w pobliskiej ławce dziecko- na całe szczęście nic się nie stało...

Oryginalny film, który pobił rekord wyświetleń...

https://www.facebook.com/659352444153092/videos/vb.659352444153092/1342938192461177/?type=3&theater


Poniżej podobne wydarzenie z Lotynia, tyle że tutaj było bezpieczniej i na pewno mniej efektownie....

niedziela, 16 kwietnia 2017

Biblia o reinkarnacji?

Reinkarnacja (również: metempsychoza, transmigracja; łac. re+in+caro, carnis – ponowne wcielenie) – pogląd, według którego dusza (bądź świadomość) po śmierci ciała może wcielić się w nowy byt fizyczny. Np. dusza jednego człowieka może przejść w ciało nowo narodzonego dziecka lub zwierzęcia czy nawet według niektórych poglądów rośliny.
Samo słowo reinkarnacja jest zestawieniem dwóch członów: inkarnacja (wcielenie) i przedrostka re- (oznaczającego powtórzenie czegoś). Dosłownie więc reinkarnacja oznacza powtórne wcielenie.


W niektórych odmianach chrześcijaństwa, np. gnostycyzmie lub nestorianizmie, również występowały elementy wiary w reinkarnację, jednak po V Soborze Powszechnym w Konstantynopolu (553 r.), większość kościołów chrześcijańskich odrzuciła tę wiarę w całości, przyjmując jako jedynie słuszną koncepcję bezpośredniego pochodzenia duszy ludzkiej od Boga i zbawienia/potępienia następującego tylko raz – zaraz po śmierci człowieka.
Chrześcijanie odrzucając koncepcję reinkarnacji powołują się przede wszystkim na werset z Listu do Hebrajczyków, znajdującego się w Biblii: (...) ludzie muszą raz umrzeć, a potem następuje sąd (List do Hebrajczyków 9,27, Biblia poznańska).
Jednak według zwolenników reinkarnacji Nowy i Stary Testament zawierają wiele cytatów nawiązujących do reinkarnacji. Często stosowanym przykładem jest stwierdzenie Jezusa, że Jan Chrzciciel "jest Eliaszem, który miał przyjść" (Mt 11,14). Co jednak rozumie się symbolicznie.
Inne wersety biblijne, które miałyby nawiązywać do reinkarnacji to Mt 11:25-26, Mt 26:24, J 3:1-10, J 9:1-3, Ga 6:7-8.




1.W Nowym Testamencie są fragmenty, które mogą świadczyć o reinkarnacji.
Np.: 
  Kto zgrzeszy przeciwko Duchowi Świętemu, temu nie będzie to darowane ani w tym, ani w przyszłym życiu. 
Gdyż wszyscy zgrzeszyli {w poprzednich ziemskich żywotach} i brak im chwały Bożej. 
A powie ktoś jak zmartwychwstają {inkarnują się} umarli i w jakich ciałach przychodzą. 
Kto zgrzeszył on czy rodzice jego, że się taki urodził? 

2.W V Ewangelii tak pisze na ten temat: 

94.1..Zaprawdę,powiadam wam, nie ma śmierci dla tych, którzy wierzą w nadchodzące życie. To, co wy uważacie za śmierć jest bramą do życia, a grób jest furtką do zmartwychwstania dla tych, którzy w to wierzą i są posłuszni. Nie smućcie się i nie płaczcie po tych, którzy was opuścili, lecz radujcie się raczej ich wejściem w życie. 

94.2.Tak jak wszystkie stworzenia, pojawiają się oni w tym świecie ze świata niewidzialnego {duchowego}, tak też powracają do tego niewidzialnego świata i w ten sposób będą ponownie przychodzić aż zostaną całkowicie oczyszczeni {ze swoich grzechów}. Oddajcie żywiołom ciała tych, którzy odeszli, a Ojciec który odnawia wszystko, poleci aniołom zająć się nimi. Niech starsi modlą się, aby ciała ich mogły spoczywać w spokoju, a dusze obudziły się do radosnego zmartwychwstania {w nowym ciele fizycznym}. 

94.3.Jest bowiem zmartwychwstanie {duszy}z ciała i zmartwychwstanie {duszy w ciało}. Jest wystąpienie duszy z życia w ciele i zstąpienie duszy do życia w ciele... 

94.4.Ciało, które złożycie do grobu lub które spali ogień nie jest ciałem, które kiedyś będzie;ci bowiem, którzy przyjdą inne otrzymają ciała, a mimo to swoje własne, bo to co w tym życiu posiali, to w następnym zbierać będą.. 

(Ew. Jana 3:3-14, Biblia Tysiąclecia)
(3) W odpowiedzi rzekł do niego Jezus: Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci, jeśli się ktoś nie narodzi powtórnie, nie może ujrzeć królestwo Bożego.
(4) Nikodem powiedział do Niego: Jakżeż może się człowiek narodzić będąc starcem? Czyż może powtórnie wejść do łona swej matki i narodzić się?
(5) Jezus odpowiedział: Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci, jeśli się ktoś nie narodzi z wody i z Ducha, nie może wejść do królestwa Bożego.
(6) To, co się z ciała narodziło, jest ciałem, a to, co się z Ducha narodziło, jest duchem.
(7) Nie dziw się, że powiedziałem ci: Trzeba wam się powtórnie narodzić.
(8) Wiatr wieje tam, gdzie chce, i szum jego słyszysz, lecz nie wiesz, skąd przychodzi i dokąd podąża. Tak jest z każdym, który narodził się z Ducha.


Księga Hioba 1:20-21, Biblia Tysiąclecia
(20) Hiob wstał, rozdarł swe szaty, ogolił głowę, upadł na ziemię, oddał pokłon
(21) i rzekł: Nagi wyszedłem z łona matki i nagi tam wrócę.


Księga Psalmów, Psalm 90, Biblia Tysiąclecia
(2) Zanim góry narodziły się w bólach, nim ziemia i świat powstały, od wieku po wiek Ty jesteś Bogiem.
(3) W proch każesz powracać śmiertelnym, i mówisz: Synowie ludzcy, wracajcie!
(4) Bo tysiąc lat w Twoich oczach jest jak wczorajszy dzień, który minął, niby straż nocna.
(5) Porywasz ich: stają się jak sen poranny, jak trawa, co rośnie:
(6) rankiem kwitnie i jest zielona, wieczorem więdnie i usycha.


Ewangelia św. Jana 8:33-35, Biblia Tysiąclecia
(33) Odpowiedzieli Mu: Jesteśmy potomstwem Abrahama i nigdy nie byliśmy poddani w niczyją niewolę. Jakżeż Ty możesz mówić: Wolni będziecie?
(34) Odpowiedział im Jezus: Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Każdy, kto popełnia grzech, jest niewolnikiem grzechu.
(35) A niewolnik nie przebywa w domu na zawsze



sobota, 15 kwietnia 2017

Na Enceladusie może istnieć życie?

Podsumowanie wczorajszej konferencji NASA, na której ujawnili wyniki badań nad księżycem Saturna Enceladusem i księżycem Jowisza Europą. Czy Enceladus i Europa maja odpowiednie warunki do utrzymania prostego życia? Czy mogło się ono tam wykształcić? Zobacz odcinek.

======= LINKI Z FILMU ========

KONFERENCJA NASA (ENG) - https://goo.gl/SnNZfG

FILM NASA O OBCYCH OCEANACH - https://goo.gl/4s38Hw

INFOGRAFIKA NASA - https://goo.gl/1F6h4B

ODCINEK ASTROFAZY O SZUKANIU ŻYCIA NA EUROPIE - https://goo.gl/mk0FZW


============== Muzyka ================
Take the lead - Kevin McLeod

piątek, 14 kwietnia 2017

Obirek i duchowość ateistyczna

Andrzej Dominiczak uważa, że duchowość to współcześnie podświadome przypomnienie stanu w jakim byli zanurzeni ludzie pierwotni, nie mający narzędzi do zrozumienia zjawisk natury - stan lęku i urzeczenia, być może jeszcze pierwotniej podobny do tego, jaki żywią szympansy wygrażając burzy. Andrzej Lipiński, znany tłumacz literatury sekularystycznej i ateistycznej, śledzi w dziedzinie duchowości ateistycznej Sama Harrisa i Krishnamurtiego. Duchowość to tylko wewnętrzna i prywatna sprawa. Prof. Stanisław Obirek zabiera głos z punktu widzenia duchowości osoby wierzącej, jednak otwartej na dialog z ateistami i odrzucającej zdecydowanie roszczenia kleru kościoła katolickiego.


środa, 12 kwietnia 2017

Zakonnice odchodzą po cichu- talk show

O samotności, intymności, podsłuchiwanych telefonach, otwieranych listach i łamaniu podstawowych praw człowieka w polskich zakonach.
O matce generalnej, zakonnym reżimie i wypalonych relacjach z Bogiem - rozmawia Kuba z Martą Abramowicz autorką książki „Zakonnice odchodzą po cichu”

Muzyka:
Gone Beyond by Kevin MacLeod is licensed under a Creative Commons Attribution license
(https://creativecommons.org/licenses/...)
Source: http://incompetech.com/music/royalty-...
Artist: http://incompetech.com/
i Kamil Qliński

www.RozmowywNocy.pl
Rozmowy w Nocy to internetowy talk-show na ŻYWO z udziałem słuchaczy w Środy 22.30.
Rozmowy w Nocy to audycja o życiu, ludziach i ich problemach. Rozmowy w Nocy to miejsce w którym możesz usłyszeć odpowiedzi na pytania o których boisz się myśleć.
Lubimy rozmawiać o równouprawnieniu, chorobach dzisiejszego społeczeństwa, krytyka instytucji kościelnych nie jest nam obca, nauka wiara, religia, nasze lęki, autorytety, polityka, ale przede wszystkim człowieczeństwo.




Święta u polskich bahaitów

Panorama Bahai Gardens.jpg
By Reuvenk - Praca własna, CC BY 3.0, Link

Jakie Święta obchodzą bahaici na całym świecie oraz w Polsce? Kiedy obchodzone są Święta bahaickie?
Wprowadzenie do kalendarza baha'i.


Koncert noworoczny, który odbył się 19 marca 2017 roku w świetlicy wiejskiej w Zelczynie pod Krakowem z udziałem przyjaciół różnych wyznań, narodowości i kultur, którzy przybyli z Krakowa, Rzeszowa, Katowic, Krzęcina, Zelczyny i Mogilan, aby wspólnie świętować.

Koncert celebrował jedność w różnorodności oraz współpracę i przyjaźń między ludźmi wszystkich wyznań, narodowości i kultur!

W programie:
Modlitwy na Naw Rúz, cytaty śpiewane, pieśni i piosenki śpiewane po francusku, angielsku, persku, arabsku, islandzku, polsku
Tańce: perski, flamenco, indyjski, sevillanas orientalne, indyjskie
Muzyka orientalna z perskim śpiewem


Dni Międzykalendarzowe czyli dni szczególnej radości, gościnności, hojności, rozdawania prezentów. Są to 4-5 dni poprzedzające miesiąc postu bahaickiego czyli ostatni miesiąc roku w kalendarzu bahaickim.

Kalendarz bahaicki (Kalendarz Badi) rozpoczął się w roku 1844. Ma 19 miesięcy, każdy miesiąc ma 19 dni, a 4 dni (lub 5 dni w roku przestępnym), które pozostają to właśnie Ayyám-i-Há czyli Dni Międzykalendarzowe.

Link do kalendarza:
https://badipublishing.com/holy-days-...

Obecnie jest rok 173 BE (Baha'i Era), a 20 marca będziemy witać rok 174 BE podczas święta Náw Ruz (czyli Nowy Rok).


Święta Bliźniaczych Urodzin (Urodziny Bába i Bahá'u'lláha) są świętowane przez bahaitów na całym świecie. Są to święta ruchome.
W roku 2016 świętowane były 1-2 listopada, a w roku 2017 będą świętowane 21-22 października, kiedy to także obchodzona będzie 200-setna rocznica Urodzin Bahá'u'lláha.
Z kolei 200-setna rocznica Urodzin Bába obchodzona będzie w roku 2019.

Obchody świąt odbywają się we wspólnotach bahaickich na całym świecie. W roku 2016 w Polsce święta te obchodziły wspólnoty w Warszawie, Krakowie, Rzeszowie, Katowicach, Olsztynie, Szczecinie oraz innych. Czasem obchody są organizowane w większym gronie, a niekiedy w małym kameralnym gronie.

Każda wspólnota ustala swój własny program, w którego skład wchodzą modlitwy czytane i śpiewane, odczytanie specjalnych Tablic ze Świętych Pism, śpiewanie pieśni, muzyka na żywo lub odtwarzana z płyt, opowiadanie historii z dzieciństwa oraz życia Bába i Bahá'u'lláha.

Zwykle jest także poczęstunek w formie obiadu lub bufetu, każdy przynosi coś na stół.


DZIEŃ PRZYMIERZA obchodzony jest 25 lub 26 listopada i bahaici podczas tych obchodów odczytują cytaty z Pism oraz modlitwy, śpiewają oraz rozmawiają o przymierzu.

WIĘKSZE PRZYMIERZE
Przymierze, które zawarł Bóg z ludzkością, że nigdy nie zostawi ludzi bez przewodnictwa i od zarania dziejów zsyła Posłańców, Proroków, Objawicieli, aby ludzi prowadzili i dawali przewodnictwo potrzebne do rozwoju cywilizacji.

MNIEJSZE PRZYMIERZE
Chroni Wiarę Bahá'í przed podziałem. Bahá'u'lláh wyznaczył swojego syna 'Abdu'l-Bahę na swojego następcę, interpretatora swych Pism i nauk, "Centrum Przymierza". 'Abdu'l-Bahá mianował swojego wnuka Shoghiego Effendi na swojego następcę. Obecnie najwyższa instytucja Powszechny Dom Sprawiedliwości (wybierana co 5 lat przez Narodowe Zgromadzenia na zjeździe międzynarodowym) administruje sprawami międzynarodowej wspólnoty bahaickiej.

Krótki film o przymierzu oglądany podczas obchodów:
https://youtu.be/1ARBSjkAKd8

ODEJŚCIE 'ABDU'L-BAHY
Obchodzone 27 lub 28 listopada o godzinie 1:00 w nocy, wtedy kiedy 'Abdu'l-Bahá, syn Bahá'u'lláha odszedł z tego świata.
Bahaici mają zwykle program muzyczno-modlitewny oraz dzielą się historią związaną z odejściem 'Abdu'l-Bahy.


Co to są Święta Ridván? Jak są obchodzone przez bahaitów na świecie oraz w Polsce?
Co wydarzyło się w kwietniu 1963 roku w ogrodzie pod Bagdadem?
Jak świętowaliśmy Pierwszy Dzień Ridván w naszej wsi pod Krakowem?


Co wydarzyło się 23 maja 1844 roku w mieście Sziraz w Persji?
Kim był Báb i kim był Mullá Husayn?
Posłuchajcie jak nasza rodzina obchodzi święto Deklaracji Bába w małej wiosce pod Krakowem.


Jak obchodziliśmy Święto Odejścia Bahá'u'lláha 28 maja w nocy upamiętniając dzień, w którym Bahá'u'lláh odszedł z tego świata w roku 1892 w Bahji niedaleko Hajfy w Izraelu.

niedziela, 9 kwietnia 2017

Jak się żyje bez religii?

- Jak się żyje nie wyznając żadnej religii? Łatwiej czy trudniej?
- Jakie są 4 największe wyzwania naszej egzystencji (dla naszej psychiki)?
i
- Jak religia broni nas przed nimi?

Moje rozkminy były inspirowane przez:

Książkę "Narodziny Tragedii" Fryderyka Nietzschego, książki "Kiedy Nietzsche szlochał" oraz "Kat miłości" Irvina Yaloma, chwytliwy fragment piosenki zespołu Raz, Dwa, Trzy oraz lata bycia gorliwym katolikiem:)

Dla lepszego zobrazowania moich niektórych tez wykorzystałem fragmenty oraz kadry z filmów i seriali:

- Dzień Świra (2002); reż. Marek Koterski
- Gra o Tron (2011-2018); twórcy David Benioff, D.B. Weiss
- Thor (2011); reż. Kenneth Branagh

wykorzystuję także obraz "Nawrócenie św. Pawła Apostoła" pędzla Bartolomé Estebana Murilla


sobota, 8 kwietnia 2017

John Lennon panteista


John Winston Ono Lennon (ur. 9 października 1940 w Liverpoolu, zm. 8 grudnia 1980 w Nowym Jorku) – brytyjski muzyk, kompozytor, piosenkarz i autor tekstów, jeden z Beatlesów.
W 1965 roku muzyk otrzymał z rąk królowej Elżbiety II Order Imperium Brytyjskiego (MBE). W 1994 roku John Lennon został wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame. W 2002 roku Liverpool uczcił pamięć Lennona, nazywając jego imieniem lotnisko. W tym samym roku w plebiscycie BBC na „100 najważniejszych Brytyjczyków wszech czasów” nazwisko Lennona znalazło się w pierwszej dziesiątce zestawienia.

"Wierzę w Boga, ale nie jako starego człowieka w niebie. Uważam, że to coś, co ludzie nazywają Bogiem, jest w nas wszystkich. Wierzę, że to co przekazywał Jezus, Mahomet, Budda i cała reszta było właściwe. Po prostu tłumaczenie poszło niewłaściwie."

piątek, 7 kwietnia 2017

Wolnomularstwo a polskie wartości kulturowe

Wykład z cyklu Akademia Mistrza Hirama zorganizowany przez Instytut Sztuki Królewskiej. Były Wielki Mistrz WWP  (2011-2015) wygłosił prelekcję pt. Wolnomularstwo a polskie wartości kulturowe.



czwartek, 6 kwietnia 2017

Szymon Budny- O przedniejszych wiary chrystyjańskiej artykulech





Szymon Budny



O przedniejszych wiary chrystyjańskiej artykulech,
To jest o Bogu Jedynym, O Synu Jego i o Duchu Świętym
Wyznanie proste z Pisma Świętego
Drukowano w Łosku przez Jana Karcana z Wieliczki
Roku od narodzenia Syna Bożego 1576
Zborowi Bożemu Języka Polskiego Używającemu,
Po Wszej Sarmacyi Etc. Rozproszonemu,
I Wszem Znajomości Boga
Jedynego Prawdziwego i Syna Jego Pragnącym
Symon Budny, Sługa Jezusa Chrysta Niegodny,
Łaski Bożej i Wszego Błogosławieństwa Żąda.



Wyznanie o Bogu Jedynym




Wierzę i wyznawam, że jest jeden tylko Bóg prawdziwy, wieczny, wszechmocny, niewidomy, sam mądry, dobry, nieśmiertelny, nieodmienny, nierozdzielny, nieogarniony, początku i końca nie mający, który mocą swą niezmierną z niczego uczynił lub stworzył niebiosa, ziemię, morze i wszystko, co w nich i na nich: anjoły, ludzie, źwierzęta, ptaki, ryby i wszytkie rzeczy dychające, mówiące i nieme, widome i niewidome. A to wszystko bez wszelakiej pomocy stworzył, bez sługi, syna, towarzysza, samym tylko słowem, to jest (jako Duch Ś. W psalmie wykłada) rozkazaniem albo chceniem swym. Lecz stworzył te rzeczy nie dla siebie, żeby abo w niebie, abo na ziemi mieszkał, gdyż go nic takiego ogarnąć nie może, ale to wszystko prze nas uczynił. A nie jedno uczynił, ale poddawszy nam wszystko w moc, każdą rzecz opatrznością swą zachowując, karmiąc, broniąc i potrzeb wszelakich każdemu stworzeniu dodawając. Temu żaden równy nie jest ani był kiedy, ani być może, inaczej musieliby być dwa Bogowie.
Wierzę też i wyznawam, iż ten to Bóg jedyny, prawdziwy, a wieczny przed wszemi wieki wszytkie tajemnice i wszytkie rzeczy przyszłe dostatecznie wiedział, tak jako je już teraz (gdy się zstały) wie. Przeto też u siebie przed wieki był postanowił, że nam czasu pewnego miał dać Zbawiciela, którego potem pierwszemu człowiekowi Adamowi, gdy z żoną zgrzeszył, obiecać raczył. Którą obietnicę często do świętych ludzi, jako do Abrahama, Mojżesza, Dawida i do innych mnogich ludzi sobie miłych i sam ustnie przez anjoły i przez święte proroki powtarzał. A skoro zupełność czasu (jako apostoł pisze) przyszła, samą rzeczą wykonał, to jest spłodził Syna sobie miłego, Jezusa Chrysta, nie z jakiej istności, jako antychryst wymyślił, ale z białej głowy a z nasienia Dawidowego, jako nas Pismo Ś. uczy.

Wyznanie o Synu Bożym




O Chrystu Panu z Maryjej urodzonym wiernie wyznawam, co w sercu wierzę, że jest Syn Boży własny, jednorodny i pierworodny, Bogu nad wszelkie stworzenie namilszy. Który miedzy ludźmi mieszkając, w obrazie lub kształcie Bożym był, gdy niesłychane cuda i dziwy czynił, rozmaite niemocy uzdrawiał, czarty od ludzi wyganiał, wiatrom i morzu rozkazował. Lecz gdy już za nasze grzechy miał być ofiarowan, tedy na się przyjął kształt niewolniczy i znalezion jako iny człowiek, jakoby nigdy żadnej mocy nie miał, dopuścił się więzać, sędzić, bić, krzyżować i zabić. Wszakże mu Bóg on wieczny dał żywot, aby ji miał sam w sobie, i wskrzesił ji, dał mu też wszelki sąd i stolicę Dawidowę. Uczynił ji pasterzem naszym, uczycielem, wodzem, panem hetmanem, królem, ofiarnikiem, przyczyńcą lub pośrednikiem i pocieszycielem, drogą, prawdą, żywotem, zmartwychwstaniem, sprawiedliwością, mądrością, poświęceniem i odkupieniem, winnym drzewem, Nowego Przymirza sprawcą, głową i Bogiem naszym. Nie w ten sposób, żeby się się z jego istności przed wieki urodził, ale stąd, że mu dał wszelką władzą w niebie i na ziemi, wywyszył ji nad wszytki ludzi i anjoły i darował mu imię, które jest nad wszelkie imię, posadziwszy ji na niebiesiech po prawicy swej wielmożnej, za czym jest z nami i będzie aż do skończenia wieku. Przez którego też ma wszytki ludzie wskresić i osędzić, aby każdy za uczynki swe, bądź złe, bądź dobre, słuszną nagrodę odniósł. Temu wszytkie tytuły Boże Pismo Ś. przypisuje, oprócz że go stworzycielem a wszechmocnym i Bogiem jedynym prawdziwym nigdzie nie zowie, bo te tytuły samemu tylko Bogu należą.

Wyznanie o Duchu Ś.




O Duchu Ś. tak z Pisma Ś. rozumiem, wierzę i wyznawam, że jest niezmierna moc Boga onego samego prawdziwego, stworzyciela, którą wszytkie rzeczy dziwnie uczynił i czyni, którą i poczęcie Syna swego sprawił i poświęcił ji. Tego Ducha Ś. Pismo zowie mocą lub siłą, palcem, ramieniem abo ręką Bożą, pomocnikiem lub pocieszycielem, świadkiem, uczycielem, światłem, namazaniem, ogniem, oliwą, wodą i rzekami, darem Bożym, duchem Bożym i duchem przednim lub czelniejszym, duchem prawdy i duchem modlitew. Wszakże o nim nigdzie nie czytam, żeby ji Pismo Ś. znacznie Bogiem zwało, ale go tymi tylko imiony zowie, której wyszej położyłem.


Toć jest moje o Bogu, o Synu jego i o Duchu Ś. wyznanie z Pisma Ś. koniecznie wzięte. Ten fundament i wiara jest i będzie, da Bóg, u mnie za prawdziwą do wytchnienia ducha mego. Amen.


Te się im trzy rzeczy, mówię, nie spodobają. (...) Prawda jest, że niezliczone mnóstwo ludzi uczonych, mądrych, a jakmiarz i świętych, dawnych i teraźniejszych, tak o tym artykule rozumieli, trzymali, uczyli i pisali, i owszem, jeszcze uczą, trzymają i piszą, że Bóg jedyny prawdziwy jest Ociec, Syn i Duch Święty lub (jednym słowem mówiąc) Trójca. Lecz (ma się prawda rzec) takie o Bogu rozumienie nic inego jest, jedno wielki błąd i takie zawiedzenie, że więtsze być nie może, ponieważ tego Pismo Ś. nie jedno nie uczy (żeby Bóg był abo trojaki abo żeby ci trzej, Ociec, Syn i Duch Święty, byli jeden Bóg), ale i owszem, przeciwną rzecz twierdzi, to jest że sam Ociec jest jedyny Bóg prawdziwy, tak iż bezpiecznie rzec mogę, że ten Bóg Trójca jest on isty bóg, o którym Danijel prorokował, powiedając, że antychryst miał służyć onemu bogu, którego nie znali ojcowie jego (Dan. 11, 38). Bo to pewna, że żaden z proroków abo z patryjarchów i z apostołów nie znali tego mieszanego boga i dlatego też to imię "Trójca" nie znajduje się w piśmie proroków świętych ani apostołów.


Widzę, skąd się ten błąd urodził i za jaką się przyczyną między ludźmi zmocnił, atoli oni teologowie, którzy filozofiją z teoloiją mieszali, a na szczerym słowie Bożym nie przestawali, widząc, że Pismo Ś. Syna Bożego Bogiem zowie (acz się to rzadko najduje), a z drugiej strony toż Pismo statecznie wszędzie twierdzi, że Bóg prawdziwy tylko jest jeden, przeto bojąc się, aby dwu Bogu nie mieli, wymyślili na to taki fortel, to jest poczęli twierdzić, żeby Syn Boży był tymże Bogiem, którym jest Bóg Ociec. A iż się zaś bali, aby się nie zdali być sabelijany, dlatego wymyślili persony lub osoby w bóstwie, powiedając, że Syn Boży inszy jest niż Bóg Ociec osobą tylko, ale istnościa tenże Bóg, który i Bóg Ociec. Tego błędu początki znaczne są w księgach onych sławnych mężów: Justyna, Ireneusa, Tertulijana, Cypryjana i inych. Lecz nawięcej się ta pokusa rozszyrzyła i moc wzięła od synodu niceńskiego i chalkedońskiego przez Atanazego, Hilaryjusa, Bazylego, Nazyjanzena, Chryzostoma, Hieronima, Ambrożego, a zwłaszcza przez Augustyna, który o tym bogu nieznajomym a cudzym 15 ksiąg napisał i na świat wypuścił.


Przeto też gdzie Pismo Meszyjacha lub Syna Bożego Bogiem pisze, trzeba wiedzieć, że to nie dlatego czyni, żeby był albo tymże Bogiem, którym jest on Bóg jedyny, nieogarniony a niewidomy albo tejże a jednej z nim istności, gdyz o tym i jednego słówka w Piśmie nie mamy, ale dlatego, że mu Bóg dał zwierzchność i władzą, naprzód na ziemi, a potem i w niebie (Mat. 8, 9 oraz 28).


Tu widzisz, Czytelniku, czym Pan Jezus swego bóstwa broni, iście nie tym, czym go teraz pospolicie bronią i dowodzą. To jest broni go nie istnością jaką ani naturą, bo nie mówi: "dlatego jestem Bóg, żem się z Boga albo z jego istności przed wieki urodził, żem jednej z nim natury i władze." Nic z tego nie spomina, ale jaśniuczko ukazuje, prze co jest Bogiem: "iż mię - pry - Ociec poświęcił i w świat (lubo do świata, to jest do ludzi) posłał, a k temu iż mi - pry - dał Bóg rozkazanie swe jako i inym posłańcom, do których mowa Boża była, za czym i oni bogami są nazwani", jakoby rzekł: "Nie jestem prosty a z pospolitego gminu człowiek grzeszny, ale jestem człowiek od samego Boga poświęcony, nauczony i do ludzi posłany, a tak jako oni dawni posłańcy i ludu Bożego rozmaici sprawce, gdy jakie zlecania od Boga miewali, zawżdy bogami nazywani byli, także - pry - i ja, ponieważ poświęcon i posłan jestem, słusznie się Synem Bożym być mienię." (Psalm 82, 6 oraz Joh. 10, 33-34).

Świadectwa albo dowody z Pisma Ś., Że jeden tylko sam Ociec jest Bóg jedyny prawdziwy,
A nie Trójca ani Ociec, Syn, Duch Święty



Świadectwo pierwsze


Tobie (Izraelu) ukazano, abyś wiedział, iż Jehowa sam Bogiem, a ni masz inego oprócz niego, etc. (V Ks. Mojżeszowa 4, wirsz 35).
Jeśliby nie jeden sam Bóg Ociec był Bóg prawdziwy, ale i Syn, i Duch Ś., azaby się godziło Mojżeszowi tak mówić i napisać? A czemu by miał prawdę przed onym ludem kryć abo taić? "Sam - pry - Jehowa Bóg, a oprócz niego ni masz innego."

Świadectwo wtóre


Słuchaj Izraelu (mówi Mojżesz), Jehowa Bóg nasz, Jehowa jeden (jest) (V Ks. Mojżeszowa 6, wirsz 4).
Co mogłoby być jaśniej rzeczono, jako to? Gdzież tu trójce? Gdzie istności, persony abo takie insze wymysły? Czemu by na tak jasnym świadectwie nie przestać, a ludzkich głów wymysłów nie zarzucić, jedno iż ludzie wolą nieprawdę niż prawdę, a miłują więcej ciemność niż światłość?

Świadectwo trzecie


Patrzajcie teraz (mówi sam Bóg), żem ja, ja sam, a ni masz Boga (albo Bogów) ze mną etc. (V Ks. Mojżeszowa 32, wirsz 39).
I to świadectwo aż nazbyt jest źrzetelne a jasne, że nie jedno obcego, ale ani takiego Boga ni masz, który by przy Bogu Stworzycielu był. "Ni masz - pry - Boga ze mną", przez co wszytkie jestności, natury, persony i ine takowe zabobony na stronę odrzuca.

Świadectwo czwarte


Jehowa Bóg wasz (mówi Rachab), sam (jest) Bogiem na niebie z wierzchu i na ziemi ze spodku.
I ta oto samego jednego Boga, nie samotrzeciego wyznawa (Jeh 2, wirsz 11).

Świadectwo piąte


Wszytcy narodowie, które uczyniłeś, przyjdą i kłaniać się będą obliczu twojemu, Panie, i sławić będą imię twoje, bo wielki (jesteś) ty i czynisz dziwy. Ty jesteś Bóg (elohim) sam etc (Psalm 86, wirsz 10-11).
Nie mógłby Dawid mówić: "sam", jeśliby samotrzeć abo samowtór był Bóg.

Świadectwo szóste


U proroków też tego pełno, a zwłaszcza i Jeszajasza. Jako ono, gdzie tak sam Bóg mówi: Izali jest Bóg oprócz mnie czyli stworzyciel, o którym bych nie wiedział? I ono: Ja - pry - jestem. Przede mną ni masz utworzonego Boga i po mnie nie będzie. I ono: Ja Jehowa czynię wszystko, rozciągam niebiosa sam, rozpościeram ziemię sobą, etc. Jeszcze i ono: Ja uczyniłem ziemię i człowieka na niej stworzyłem, ja, ręce moje rozciągnęły niebiosa, a wszemu wojsku ich rozkazałem. I ono: Pomnicie pirwsze (rzeczy) od wieku, żem ja Bóg, a ni masz nad to Boga (albo Bogów), ni masz też jako ja, etc (Ez. 44, wirsz 8; Ez 43, wirsz 10; Ez 44, wirsz 24; Ez 45, wirsz 12; Ez 46, wirsz 9).
Jest tego u Jeszajasza i więcej, ale dla przedłużenia opuszczam. I z tych by miesc mógł każdy prawdę snadnie pojąć, gdyby tylko chciał. Bo oto jaśniuczko sam Bóg o sobie powieda, że sam jeden niebo, ziemię i wszystko uczynił. Znacznie też mówi, że więcej Bogów ni masz, nie żeby nie było bogów więcej, ponieważ to i apostoł przyznawa, że są bogowie i w niebie, i na ziemi mnodzy, ale to dlatego mówi, że Bóg prawdziwy stworzyciel tylko jeden jest (I Kor. 8, wirsz 5).

Świadectwo jedenaste


Aza nie jeden Ociec wszystkich nas? Aza nie jeden Bóg (el) stworzył nas? (Mal. 2, wirsz 10).
Oto i tu źrzetelnie świadczy, że jako wszech ludzi jeden jest ociec Adam, tak też jeden jest stworzyciel Bóg, nie samowtór ani samotrzeć. Lecz podobno rzekną: "I my wyznawamy, że jeden Bóg stworzył wszystko, ale ten Bóg jeden jest Ociec, Syn, Duch Święty." Odpowiedam: Zaraz tu położył i ojca jednego, Adama, i Boga jednego, stworzyciela. Przeto jako Adam nie był trojaki w personach, a jeden istnością, ale zgoła jeden, także też i Bóg jest stworzyciel jeden. Gruda: A jako mogą Chrystusa Pana z Bogiem Ojcem za jednego liczyć, gdyż sam Chrystus Boga i siebie za dwu liczy? Tak bowiem u Jana mówi: "Sad mój prawdziwy jest, bo sam nie jestem, ale ja i który mię posłał, Ociec. Ano i w Zakonie waszym napisano, że dwu człowieku świadectwo prawdziwe jest" (Joh. 8, wirsz 5-6). Oto jawna rzecz, że się Syn Boży z Bogiem za jednego nie liczy, ale za dwu. Rzekną: "Dwie osobie, ale istnośc jedna." Odpowiedam: Ukażcie to w Piśmie, uwierzymy wam. Lecz rychlej się mulica (jako Łacinicy mówią) oźrzebi.

Świadectwo dwunaste


Odpowiedział Jezus: "Pirwsze ze wszech rozkazań jest: Pan Bóg nasz Pan jeden jest" (Mar. 12, wirsz 29).
"Jeden" - pry - nie dwa, nie trzej ani jeden trojaki.

Świadectwo trzynaste


Ten jest żywot wieczny (mówi Syn Boży), aby poznali ciebie, (Ojcze), samego prawdziwego Boga etc. (Joh 17, wirsz 3).
Oto Bogiem prawdziwym dokładnie a wyraźnie sam Chrystus Ojca tylko zowie, a siebie z nim ani Ducha Ś. nie miesza. Bo acz siebie tuż przy tym pomienił, lecz nie pod tytułem Boga prawdziwego, ale pod tytułem posłańca jego. A tak sam tylko Bóg Ociec jest Bóg jedyny prawdziwy.


W opracowaniu

Marii Maciejewskiej, Lecha Szczuckiego i Zdzisława Zawadzkiego

Biblioteka Pisarzy Reformacyjnych

Polska Akademia Nauk

Instytut Filozofii i Socjologii

PWN
Warszawa 1989




Źródło:
http://bracia.racjonalista.pl/historia/dawniej/szymon.htm



wtorek, 4 kwietnia 2017

Ucho prezesa- Ojciec dyrektor po kolędzie

Relacje rodzinne bywają trudne... Zwłaszcza te z ojcem wszystkich, któremu na sercu leży dobro tych właśnie wszystkich. Gabinet odwiedza także pewien znany kompozytor, ale czy uda mu się przekonać panią Basię do wpuszczenia go do prezesa...?

Występują:
Robert Górski
Mikołaj Cieślak
Izabela Dąbrowska
Paweł Koślik
Ewa Konstancja Bułhak
Paweł Tucholski
Zbigniew Waleryś
Arkadiusz Janiczek

TEN gabinet, o którym wszyscy mówią, jest miejscem najważniejszych spotkań w państwie. TEN prezes jest najważniejszą osobą, do której ucha każdy pragnie dotrzeć.
Nowe odcinki "Ucha Prezesa" to kolejni bohaterowie i najprawdziwsze kulisy wydarzeń, które na naszych oczach mają miejsce. "Ucho Prezesa" to miniserial polityczny, stworzony przez Roberta Górskiego, lidera Kabaretu Moralnego Niepokoju.

niedziela, 2 kwietnia 2017

Papież rzucił klątwę na kometę

To nie jest absolutnie żaden Prima Aprilis, ani też jakiś nowy pomysł obecnego papieża, więc prosimy nie wpadać w przedwczesną panikę, gdyż to tylko przypomnienie mało znanego epizodu z historii kościelnej... 😃


Po śmierci papieża Mikolaja V stary, 77-letni hiszpański kardynał Alphonso Borgia starał się zająć miejsce na stolicy papieskiej twierdząc, jakoby według proroctwa św. Wincentego jemu ten urząd się należał. Ponieważ Borgia był człekiem "zwichrowanym" moralnie, nie miał zbytniego poparcia, ale kiedy żaden z kandydatów nie mógł uzyskać większości głosów, postanowiono wybrać papieżem kardynała Borgię w nadziei, że staruszek ów wkrótce umrze i zrobi miejsce innemu. Borgia jako papież przybrał sobie imię Kalikst III (1455-1458). Pierwszym jego dziełem było mianowanie Piotra i Rodrigo Borgii kardynałami, jakkolwiek Piotr liczył dopiero 21, a Rodrigo 25 lat. Obaj młodzi kardynałowie byli nieślubnymi synami papieża i jego siostry, z która utrzymywał kazirodcze stosunki. Będąc na stanowisku kardynałów, synowie papieża wymagali jeszcze większych godności, jakie z łatwością osiągnęli. Piotr został dodatkowo papieskim skarbnikiem, zaś Rodrigo (późniejszy papież Aleksander VI) wicekanclerzem. Jakże zabobonnym, a może przekonanym o swych nadludzkich mocach był ten papież, dowodzi fakt, że w roku 1456 wydał on specjalna bullę, w której rzucił klątwę na kometę, by ją w ten sposób unieszkodliwić i uchylić grożące światu niebezpieczeństwo. W dawnych czasach panował powszechny przesąd, ze ukazanie się komety jest zapowiedzią jakiegoś wielkiego nieszczęścia. W roku 1456 prowadzono wciąż jeszcze wojnę przeciw Turkom. W tym roku ukazała się kometa, znana dziś jako kometa Haleya. Dygnitarze obawiali się, że owo ciało niebieskie przyniesie klęskę dla Rzymu ze strony Turków i żeby ja unieszkodliwić, papież rzucił na nią klątwę. Dowody na to można znaleźć w życiorysach papieży, wydanych w roku 1479 w Wenecji w języku łacińskim przez Platine, archiwistę watykańskiego.

Żródło: http://www.wiedza.fora.pl/na-tropie-sensacji,106/z-historii-papiestwa,1097.html


By Vicente Juan Masip and workshop - [1], Public Domain, Link

Co jednak w tej historii najciekawsze i najśmieszniejsze zarazem, to fakt że papieska klątwa kometowa przynajmniej częściowo zadziałała i wojska papieskie odniosły pewne sukcesy, jak choćby wyparcie Turków z Belgradu 22 lipca 1456.