niedziela, 11 listopada 2018

Konwersja na zaratusztrianizm

ZARATUSZTRIANIZM – KONWERSJA CZYLI SPÓR O NAWRÓCONYCH

Współcześni zaratusztrianie nie zgadzają się co do tego, czy osoby z zewnątrz mogą przechodzić na ich wiarę. Rozproszeni w małych społecznościach mniejszościowych w Persji, Indiach, Europie i Ameryce Północnej i bez hierarchii religijnej, zaratusztrianie kierują się głosami rad i ważnych kapłanów, których autorytet jest tylko lokalny. Nawet w obrębie społeczności dana osoba może zdecydować się nie akceptować decyzji rady lub dastura. Zaratusztriańskie społeczności i jednostki mają zatem różne poglądy na temat nawrócenia. Mają tendencję do skupiania się wokół dwóch ogólnych tendencji, reformistycznych i tradycjonalistycznych, ale nawet w tych grupach zmienność jest znaczna.

Gathy, jak również inne teksty Avestyjskie i Pahlavi, są cytowane przez obie strony, aby uzasadnić swoje stanowiska.

Perskie społeczności zaratusztrian nigdy wyraźnie nie sprzeciwiały się akceptacji nawróconych. Parsowie w XVIII wieku zasadniczo odmawiali akceptowania jako zaratusztrian osób innych niż dzieci rodziców Parsów. Ten rygor można przypisać presji struktury kastowej w Indiach, wzmocnionej rosnącym dobrobytem systemu opieki społecznej Parsów, co mogło by być zachętą do ubiegania się o przyjęcie do zaratusztriańskiej społeczności.

W Persji większość zaratusztrian żyła w skrajnym ubóstwie i cierpiała z powodu częstych prześladowań do początku XX wieku. Kwestia nawrócenia na zaratusztrianizm raczej nie wchodziła w rachubę z powodu restrykcji panującej wiary muzułmańskiej. Po zmianach konstytucyjnych, sytuacja perskich zaratusztrian stopniowo się poprawiała. Częściowo dzięki polityce Rezy Szacha, (na przykład, przyjmowanie zoroastryjskich nazw dla miesięcy), w latach trzydziestych nastąpiło przebudzenie zainteresowania przedislamską historią i religią. Od czasu rewolucji islamskiej zw 1978, perska zaratusztriańska społeczność ewidentnie stała się jeszcze bardziej ostrożna w przyjmowaniu nawróconych.

Przyczyny filozoficzne i religijne prezentowane są przez wykształconych zaratusztriańskich konserwatystów:

Konserwatyści twierdzą, że wszystkie wielkie religie są równie prawdziwe i że żadna wiara nie jest lepsza ani bardziej pożądana niż jakakolwiek inna. Wszystkie religie, które prowadzą do prawych i konstruktywnych działań, są inspirowane przez Boga i poprowadzą swoich dobrych wierzących do niebiańskiej nagrody. Dlatego nie ma powodu, aby przedkładać jedną religię nad drugą. Ci konserwatyści zalecają, aby poszukiwacz duchowy poszukiwał w swojej własnej wierze, bez prób adoptowania innych religii. Zgodnie z tym poglądem nie tylko nie powinno się nawracać na zaratusztrianizm, ale nawet nie powinna zaistnieć taka potrzeba. Chrześcijanie powinni być dobrymi chrześcijanami, muzułmanami dobrymi muzułmanami i Żydami dobrymi Żydami.

Religijna wersja tego argumentu to twierdzenie, że sam Bóg ustanowił pewien rodzaj religijnego przeznaczenia, a zatem nawrócenie jest nieposłuszeństwem wobec Boga, który dał ci twoją konkretną religię. Wielu tradycjonalistów, szczególnie Parsowie, wierzy, że dusza, która przed narodzinami tworząc ciało materialne, wybrała, w jedności z wolą Boga, wejście do określonej religii. Próba nawrócenia jest sprzeczna z prawdziwą naturą własnej Duszy. Dla tradycjonalistów nawrócenie jest po prostu bliskie bluźnierstwu - akt pogardy dla Boga, który dał ci narodziny w określonej tradycji. To prawda, tradycjonaliści przyznają, że wiele z wielkich wyznań było pierwotnie zbudowanych na nawróceniach z innych religii, ale te wczesne, nawrócenia są uzasadnione, ponieważ zostały dokonane pod natchnieniem prawdziwego Proroka - takiego jak Mojżesz, Jezus, lub Mahomet. Kiedy era Proroka już minęła, nawrócenia znowu stają się nieważne, ponieważ tylko boski Prorok ma władzę nawracania ludzi.

Irańscy zaratusztrianie znacznie chętniej przyjmują nawróconych, akceptując małżeństwa z nie-zaratsztrianami (którzy są następnie witani w społeczności) oraz osoby o mieszanym rodowodzie. Problemy z nawróceniem w Iranie są głównie polityczne: nawrócenie kogoś jest przestępstwem przeciwko Republice Islamskiej i może być poważnie karane. Dlatego konwersje w Iranie odbywają się po kryjomu i wielkiej tajemnicy (z moich informacji wynika że w Iranie jest bardzo znaczna ilość krypto zaratusztrian, ukrywających swoją wiarę, a ich ilość cały czas się zwiększa jako odpowiedź na islamski nacisk. Według oficjalnych danych w Iranie było w 2012 r. około 25 270, to wzrost liczby o 27,5% w porównaniu z 2006 r. Według danych nieoficjalnych ta liczba wynosi obecnie 60 000 wyznawców!).

Jakich argumentów używają "liberalni" zaratusztrianie:

Najczęściej cytowanym fragmentem tych, którzy preferują przyjmowanie nawróconych, jest Yasna 31.3 (yā jvantō vīspə'ng vāuraya), przez którą mogę nawrócić wszystkich żyjących "(Insler, s. 182), cytowany jako dowód uniwersalnego charakteru orędzia Zaratusztry. Kilka innych wersetów Gatha, zwłaszcza Yasna 46.12, w którym rodzina nie-irańska jest wymieniona wśród zwolenników Zaratusztry, jest dla liberałów argumentem przeciwko ograniczeniu zaratusztrianizmu do konkretnej rasy lub narodowości. Co więcej, liberałowie utrzymują, że wewnętrznie doktryna Ghat uległa degeneracji w irańską ideologię z powodu ograniczeń językowych i innych barier i takich zmian, jak włączenie rygorystycznych rytuałów czystości związane z ustanowieniem zorganizowanej religii.

Liberalni reformiści twierdzą, że udokumentowana historia jest ich najsilniejszym argumentem przemawiającym za nawróceniem. Zgodnie z pismami zaratusztriańskimi, poczynając od oryginalnych Gatha z Zaratusztry, a kończąc na dziełach doktrynalnych napisanych w średniowieczu, nawrócenie zostało wspomniane wielokrotnie jako praktyka w całej długiej historii religii.

W oryginalnych hymnach Zaratusztry, Ghat jest wiele fragmentów, w których Prorok wyraźnie twierdzi, że misją jest nawrócenie wszystkich ludzi - nie tylko Indo-Irańczyków. Odniesienia do konwersji występują w całej Aveście, a nawet w nowejAvestście, napisanej około 200-400 AD, w Vendidad. Naukowcy z Zachodu i zaratusztrianie opisali obszernie historię rozprzestrzenianiania się zaratusztrianizmu w Armenii, Azji Środkowej i na wschodzie Chin; inne historyczne teksty i badania archeologiczne dowodzą, że zaratuszrytrianizm rozprzestrzenił się poprzez perskich kupców na zachód, na Azję Mniejszą, Syrię, a być może nawet na Europę Wschodnią. W krajach graniczących z Iranem wielu ludzi stało się zaratusztrianami, którzy nie byli pochodzenia indoirańskiego. Nawet po podboju islamskim, zaratusztrianizm był nadal otwarty dla nawróconych, zwłaszcza służących w zoroastryjskich domach, którzy zostali przyjęci do wiary przez swoich pracodawców. Surowy zakaz konwersji pochodzi tylko z XIX wieku naszej ery.

Tekstowe i historyczne dowody dostarczają mocnego i przekonującego argumentów za konwersją. Tradycjonaliści, mając do czynienia z wyraźnymi odniesieniami Zaratusztry do nawracania wszystkich ludzi, w tym nie Indo-Irańczyków, mogą odpowiedzieć jedynie z kontrargumentem, że to NAUKI i IDEE Proroka są przeznaczone dla całego świata, podczas gdy RELIGIA i jej rytuały należą wyłącznie dla ludu indoirańskiego. Innymi słowy, każdy może być inspirowany świętymi słowami Zaratusztry, ale tylko czystej krwi Indo-Irańczycy mogą praktykować prawdziwą religię Zaratusztry.

"Zaratustrianie" liberalni są inspirowani tekstem Ghat, które uważają za jedyne żywe słowa Proroka i pierwotny tekst wiary. Uważają Zaratusztę za wielkiego innowatora, a nie za reformatora poprzedniej tradycji. W Ghatach nie ma wzmianki o wyszukanej mitologii, świętych harmonogramach, przyjściu Mesjasza, wyłączności Indo-irańskiej, prawach kapłańskich czy surowych praktykach religijnych i rytualnych. Ton Ghat jest filozoficzny, abstrakcyjny i etyczny. Rytuały, mity i praktyki, które tradycjonaliści tak bardzo chcą utrzymać, mówią liberałowie, zostały odrzucone przez Zaratusztrę, który nigdy ich nie chciał. Dopiero później te rytualne i społeczne elementy zostały ponownie wprowadzone do religii. Dlatego, nie powinno się sprzeciwiać nawróceniu się na zaratusztrianizm, ponieważ wyłączne przywileje religijne ludu indoirańskiego nigdy nie były zamierzone przez Zaratusztę.

Opracowanie na podstawie: Encyclopaedia Iranica i strony
http://www.pyracantha.com/Z/



https://www.facebook.com/Zaratusztrianie/posts/1610093219027536

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz