Bez Dogmatów - Universis

Wiesław Müller, profesor historii Kościoła z Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, stwierdził swego czasu, że w przedrozbiorowej Polsce biskupi mieli, cytuję, pozycję „taką, jakiej nie posiadał chyba episkopat w żadnym innym państwie”. Nie jest to opinia odosobniona. Wśród znawców tematu panuje ogółem osąd, że wysoki kler dawnej Rzeczpospolitej współrządził państwem w stopniu właściwie niespotykanym na kontynencie. Miał potężne wpływy i faktycznie robił z nich użytek.

Katoliccy aktywiści domagali się równego traktowania wszystkich religii oraz etyki w szkole. Kiedy do szkół wchodzi buddyzm, głośno protestują. W Polsce żyje około 7 do 15 tysięcy praktykujących buddystów. Dokładne oszacowanie ich liczby jest trudne, ponieważ wielu sympatyków medytuje i praktykuje w ośrodkach bez formalnej rejestracji. Buddyzm stanowi około 0,04% populacji kraju. Większość zorganizowanych grup zrzesza Polska Unia Buddyjska. Największe wspólnoty w Polsce należą do trzech głównych nurtów: Buddyzm Diamentowej Drogi (linia Karma Kagyu): bardzo popularny w Polsce, reprezentowany przez liczne ośrodki. Zen: reprezentowany m.in. przez Szkołę Zen Kwan Um oraz Związek Buddystów Zen BODHIDHARMA. Buddyzm tybetański (inne tradycje): w tym szkoły ningma (np. ośrodek Drophan Ling w Darnkowie) oraz dzogczen.

O zasadzie bezżeństwa księży opowiada się zwykle tak, jakby miała prawdziwie pradawne korzenie, była niemal równie stara co sam Kościół. Nie jest to perspektywa całkiem słuszna. Idea celibatu – rozumianego nie tylko jako zakaz zawierania oficjalnych związków, ale też jako odrzucenie całej TEJ sfery życia - istotnie była bardzo stara. Tyle, że przez niemal całą historię Kościoła w praktyce jej nie egzekwowano. I do dziejów Polski to stwierdzenie odnosi się wręcz... w szczególnym stopniu.