Prawo jazdy ze świadectwem moralności

"z chłopami się nie tłuce i z moralnościo nima nic spulnego"

Treść "zaświadczenia moralności" wydanego przez sołtysa jednej ze wsi w powiecie sokołowskim. Przedrukował je "Głos kupiectwa" na początku 1939 roku, a później podchwyciły "Wiadomości Literackie" w rubryce Camera obscura.

Świadectwa moralności były bardzo rozpowszechnione w przedwojennej Polsce. Musiałby je składać np. kobiety biorące ślub z żołnierzem zawodowym, a nawet osoby chcące zdobyć prawo jazdy.




Źródło:
https://www.facebook.com/WielkaHistoria/photos/a.104216294251732/123140759025952/?type=3&permPage=1

Lusławice- druga stolica Braci Polskich



W połowie XVI wieku Lusławice należały do dwóch dziedziców: Lusławice Górne trzymał Stanisław Taszycki (zm. 1592), a Dolne Piotr Błoński herbu Biberstein (zm. 1578), sędzia grodzki sądecki, szwagier Taszyckiego. Początkowo obaj byli ewangelikami-reformowanymi, jednak po rozłamie antytrynitarskim przeszli razem do dyteistów (tzw. dwójbożan - gr. dyo dwa, Theos Bóg). Założony przez Taszyckiego i Błońskiego zbór w Lusławicach przetrwał niemal całe stulecie pobytu arian w Polsce od 1561 do 1658. W 1561 do lusławickiego zboru powołano na kaznodzieję Stanisława Wiśniowskiego, jednego z czołowych przedstawicieli dyteizmu małopolskiego. Ministrami byli tu m.in.: Piotr Stoiński (młodszy), Jerzy Szoman, Stanisław Lubieniecki (starszy), Jonasz Szlichtyng, Seweryn Morsztyn; ostatnim kaznodzieją był w latach 1653-1658 Jan Moszowski. Budynek zboru wzniesiono w 1565 w pobliżu dworu Błońskich w Lusławicach Dolnych. Około 1570 obaj patronowie zboru (zapewne z inicjatywy Wiśniowskiego) założyli szkołę wyższą, w której rektorami byli: 1600 Albert Calissius, potem Walenty Baumgarten, 1636 Czech Jan Hradecki. Specjalnie zbudowany dom szkolny stanął - podobnie jak budynek zboru - na terenie posiadłości Błońskich. W sąsiedztwie szkoły około 1575 stanął gmach drukarni. Bracia Polscy dwukrotne zwoływali do Lusławic synod generalny: na synodzie w czerwcu 1578 doszło do tzw. „ugody lusławickiej”, na mocy której większość dyteistów ze zborem lusławickim na czele przeszła do silniejszych liczebnie i dogmatycznie unitarian; na synodzie mojowym 1582 wykluczono ze społeczności Braci Polskich Szymona Budnego, jednego z najwybitniejszych hebraistów XVI w. (głównym powodem ekskomuniki Budnego był jego radykalizm dogmatyczny - głosił nonadorantyzm). W 1598 Abraham Błoński (zm. 1616), syn Piotra, udzielił schronienia Faustowi Socynowi w swoim majątku Lusławice Dolne. Socyn spędził u niego ostatnnie sześć lat życia i został tam pochowany. Po likwidacji centrum arianizmu w Rakowie w 1638, ośrodek dyspozycyjny zboru ariańskiego ulokowano w Lusławicach, do których przeniosła się część grona pedagogicznego Akademii Rakowskiej, m.in. Jonasz Szlichtyng, czołowy działacz ostatniego pokolenia Braci Polskich. W 1647 został Szlichtyng skazany zaocznie wyrokiem sądu sejmowego na infamię, konfiskatę dóbr i karę śmierci za książkę zawierającą wyznanie wiary Braci Polskich „Confessio fidei illarum Ecclesiarum...”, 1642 (przekład pol. „Wyznanie wiary zborów tych, które się w Polsce chrystiańskim tytułem pieczętują”, 1646); równocześnie sąd sejmowy nakazał zamknięcie· wszystkich szkół i drukarń ariańskich w Polsce. Dziedzic Lusławic Dolnych Jan Błoński (zm. 1665), pod wrażeniem surowego wyroku sądu sejmowego, w 1648 przeszedł do zboru kalwińskiego (Błoński mimo konwersji, w dalszym ciągu utrzymywał dotychczasowe stosunki przyjacielskie z Braćmi Polskimi; spowodowało to szereg represji, był kilkakrotnie oskarżany o sprzyjanie antytrynitarzom). Kres ośrodkowi ariańskiemu w Lusławicach położyli reformaci z pobliskiego Zakliczyna. Za namową reformatów właściciele drugiej połowy Lusławic Taszyccy przeszli na katolicyzm, budynki zboru i szkoły zostały zrównane z ziemią. Hieronim Gratus Moskorzowski - wnuk wybitnego polemisty i działacza zboru Braci Polskich, również Hieronima - zapisuje w diariuszu pod datą 18 listopada 1647:

„List od Wielebnego Pana Ruara do rąk naszych dotarł. Przyniósł on zaiste smutne i zmuszające nas do wylania potoków łez żałobne wieści, że ostatni zbór w Lusławicach, owa najstarsza nasza świątynia z kwitnącym gimnazjum (które mnie kiedyś dało młodzieńczą togę i gdzie stawiałem moje pierwsze kroki) została zrównana z ziemią, wycięta do korzeni, do fundamentów i zburzona a zwłoki pobożnego Fausta Socyna ze Sieny dostały się w posiadanie najzacieklejszych wrogów wiary chrześcijańskiej”

Zobacz zdjęcia TUTAJ.

Cenotaf Fausta Socyna w parku dworskim w Lusławicach wzniesiony w 1933 roku, z fundacji Unitariańskiego Towarzystwa Historycznego w Bostonie. Inicjatorem budowy mauzoleum był amerykański historyk i badacz dziejów unitarianizmu - Earl Morse Wilbur. Projekt pomnika wykonał wybitny architekt okresu międzywojennego Adolf Szyszko-Bohusz, realizatorem projektu był tarnowski rzeźbiarz Bronisław Kulka. Pierwotnie mauzoleum zamierzano postawić w miejscu grobu Fausta Socyna, jednak ówczesny właściciel tych gruntów - miejscowy chłop - nie wyraził na to zgody. Ostatecznie mauzoleum stanęło na terenie parku lusławickiego dworu.

Pomnikowi nadano monumentalną formę antykizowanego mauzoleum Na dwustopniowym podwyższeniu, krepidomie, ustawiono cztery kolumny doryckie. Na nich wspiera się gładki dorycki architraw, na nim zaś płaski dach. Pod architrawem umieszczono kamień z pierwotnego grobu Fausta Socyna, na którym zachowały się słabo czytelne pozostałości wcześniejszych inskrypcji. Na stronie frontalnej umieszczono napis:

„Faustus Socinus 1539-1604”

Na tylnej zaś znajduje się inskrypcja łacińsko-włoska o treści:

„In memoriam / Fausti Socini Itali / nati Senis Dec 5, 1539 / denati Luclaviciis, Mar. 3, 1604 / et In recognitione laborum jus / pro libertate, ranione, et tolerantia / In religione posuerunt 1933 / cultores in Europa, Anglia, America / Che semina virtu, raccoglie fama / E vera fama supera la morte”

Zobacz zdjęcia TUTAJ.


Źródła:
https://www.facebook.com/szlakbracipolskich/posts/1847645418604983?__xts__%5B0%5D=68.ARB68MHcXc1i7vT8FDHaQ4pfpc8G8miAt4vlhh9Dgy49O9_lpISBNYncTp8QYPDXz0C7TFShUz2YxfCdKUgPvwKtUUruy--Z7Doo2Z0XxOH5E-OTKvU58Dy8xQScnUrJq1Mu4NYr_Uz0FnW4cZ_Am-WLPv8WK2ZpK8uVWpOqtS3DiNUkFSPfnqJMOCKuINbKFTfCDg&__tn__=-R

https://www.facebook.com/szlakbracipolskich/posts/1820641581305367?__xts__%5B0%5D=68.ARBAxiOyyaq_9J9kYaBxMMYhXi8-afOMcimUi4YQa7a5cdVbYkc4fzClM7p0IbAk_4-rpLYSPoGvMH99s3I8rvWR6iaZuhEtU6kzJZuMrKeWf4g402R4XL5PSFKWVAI4GbLjFdn4FOpSKyi4cu_GkLz8e658OUSJIDIh2hLPveJktlj9SNLYCeKJDtoICEtAaGt11A&__tn__=-R

Pałace biednych polskich biskupów

Papież Franciszek namawia kler do skromnego życia. Sam w Buenos Aires mieszkał podobno w klitce, a nie w pałacu kardynalskim. A jak mieszkają nasi duchowni? Siedziby biskupów w Polsce porażają przepychem. I raczej nic się tu nie zmieni...
Oto krótka wycieczka pokazująca luksusowe pałace biednych (inaczej) i prześladowanych (też inaczej) polskich biskupów.

Zobaczcie luksusowe życie polskich duchownych

Mroki Średniowiecza shared a video.

«A Jezus, spojrzawszy wokoło, rzekł do uczniów swoich: Jakże trudno będzie tym, którzy mają bogactwa, wejść do Królestwa Bożego! A uczniowie dziwili się słowom jego. Lecz Jezus, odezwawszy się znowu, rzekł do nich: Dzieci, jakże trudno tym, którzy pokładają nadzieję w bogactwach, wejść do Królestwa Bożego! Łatwiej jest wielbłądowi przejść przez ucho igielne niż bogatemu wejść do Królestwa Bożego.» (Mk 10, 23-25)

«Wtedy Jezus spojrzał z miłością na niego i rzekł mu: «Jednego ci brakuje. Idź, sprzedaj wszystko, co masz, i rozdaj ubogim, a będziesz miał skarb w niebie. Potem przyjdź i chodź za Mną!» 22 Lecz on spochmurniał na te słowa i odszedł zasmucony, miał bowiem wiele posiadłości.(Mk 10, 21-22)

«Nie możecie Bogu służyć i pieniądzom.» (Łk 16, 13)




Dziesięć przykazań dla żon katolickich

Przykazania dla żon według redakcji "Przewodnika Katolickiego"

Swoją drogą przeglądając ten tygodnik pod koniec 1931 roku można trafić na prawdziwą krucjatę przeciwko ślubom cywilnym.




Przewodnik Katolicki – najstarszy w Polsce tygodnik o tematyce społeczno-religijnej powstały z inicjatywy arcybiskupa gnieźnieńskiego i poznańskiego Floriana Stablewskiego. Od momentu powstania tygodnik wydaje Drukarnia i Księgarnia św. Wojciecha.
Ukazuje się od 17 stycznia 1895 roku z przerwą w latach 1939-1956. W momencie założenia „Przewodnik” miał łączyć swoją główną misję – utwierdzanie w wierze katolików i informowanie o życiu Kościoła z walką o utrzymanie polskości. Aby to osiągnąć miał jednoczyć wszystkie warstwy społeczne, kształtować ich świadomość społeczno-polityczną przez edukację i zabawę. Znalazły się w nim także miejsce na porady prawne, zdrowotne, na temat wychowania dzieci, a także relacje z podróży. O nowoczesnym charakterze pisma świadczyć może zamieszczanie w XIX wieku reklam i ogłoszeń, aby obniżyć koszt wydawania gazety.



Szymon Budny- arianin wyklęty

Unitarianie Uniwersaliści Polska

Od unitarian z Rosji (Унитарии-универсалисты | Unitarian Universalism in Russia) otrzymaliśmy ciekawy portret Szymona Budnego- autora jednego z pierwszych tłumaczeń Biblii na język polski z języków oryginalnych tzw. Biblii nieświeskiej. Niestety, 1582 r, to także przykra rocznica wykluczenia go z małopolskiego zboru Braci Polskich. Budny (w przeciwieństwie do przeważającego wówczas zdania Marcina Czechowica i Niemojewskiego) głosił potrzebę posłuszeństwa władzom świeckim i uważał za moralny udział w wojnie obronnej, jeśli zajdzie taka konieczność.




ЭТОТ ДЕНЬ В УУ-ИСТОРИИ

6 марта 1582 года в Польше начался диспут между Симоном Будным и католиками. С точки зрения Будного, Иисус был рождён естественным путём и не был объектом для поклонения. Симон Будный перевёл всю Библию с греческого, еврейского и латинского языка. У него было много последователей, несмотря на осуждение и отлучение от церкви.


O czym każdy katolik i antyklerykał wiedzieć powinien

O czym każdy katolik

i nie-katolik

wiedzieć powinien

czyli 

mało znane , a - przynajmniej niektóre - szokujące, fakty z historii Kościoła.


120 r. - Pierwsze wzmianki o używaniu "wody święconej" do "wypędzania duchów" nieczystych.

156 (167?) r. - Po męczeńskiej śmierci biskupa Polikarpa i jedenastu wiernych z Kościoła w Smyrnie (Turcja) zainicjowano praktykę czczenia zmarłych "świętych" i ich relikwii.

II w. - Święty Klemens z Aleksandrii pisał: "Każda kobieta powinna być przepełniona wstydem przez samo tylko myślenie, że jest kobietą".

II w. - Pod koniec II wieku wyznawcy chrystianizmu zaczynają głosić nauki o dziewictwie Maryi. Wcześniej nikt tego nie twierdził, w szczególności brak wzmianek na ten temat w Biblii.

200 r. - Ustanowiono "stan duchowny" przez wprowadzenie ordynacji. Chrześcijanie zostali podzieleni na duchownych i laików - przedtem wszyscy byli na równi, jednocześnie będąc braćmi i kapłanami przed Bogiem.

312 r. - Bitwa pod mostem mulwijskim, w której Konstantyn zwyciężył i zabił Maksencjusza. Z powodu wizji sennej, którą ujrzał przed bitwą Konstantyn (miał wygrać dzięki symbolowi krzyża), rok później wydał edykt, zrówujący religię chrześcijańską z religiami pogańskimi. Odtąd, z roku na rok, dzięki prochrześcijańskim nastawieniom Konstantyna, pozycja chrześcijaństwa będzie się umacniać, a inne religie będą wypierane. Polityka ta w ostateczności doprowadziła do prześladowania i mordowania niechrześcijan przez fanatyków religijnych. Prześladowani stali się prześladowcami.

314 r. - Uchwalono ekskomunikę dla dezerterów. Wcześniej Kościół zabraniał zabijania w obronie koniecznej.

321 r. - Cesarz Konstantyn nakazuje oficjalnie święcić niedzielę zamiast dotychczasowej soboty. Dekret Konstantyna brzmi następująco: "Czcigodny dzień Słońca winien być wolny od rozpraw sądowych i od wszelkich zajęć ludności miejskiej; natomiast mieszkańcy wsi mogą w tym dniu swobodnie uprawiać rolę" (Codex Justinianus, III, 12).

325 r. - Sobór nicejski. W wyniku głosowania 250 biskupów sprowokowanego naukami Arrio, księdza heretyka z Aleksandrii, który głosił że Jezus nie jest Bogiem, tylko bóstwem niższej klasy, 248 biskupów głosowało za uznaniem tezy, że "Syn Boga został zrodzony, a nie stworzony, współistotny Ojcu czyli, że Bóg Syn jest tak samo Bogiem, jak Bóg Ojciec i że Bóg jest jeden, ale w różnych Osobach".

360 r. - Wprowadzenie zwyczaju czczenia aniołów.

364 r. - Na synodzie w Laodycei Kościół zabronił świętowania soboty. W Kanonie XXIX tegoż Soboru widnieje następujący zapis: "Chrześcijanie nie powinni judaizować i próżnować w sobotę, ale powinni pracować w tym dniu; powinni szczególnie uczcić Dzień Pański będąc chrześcijanami, i jeśli to możliwe, nie pracować w tym dniu. Jeśli jednak będą judaizować w tym dniu zostaną odłączeni od Chrystusa" (C. J. Hefele, History of the Councils of the Church).

382 r. - Synod w Rzymie zwołany przez Damazego ustanawia zwierzchnictwo Kościoła rzymskiego nad pozostałymi. Uchwała głosi: "Choć kościoły katolickie rozsiane na ziemi są jedną komnatą ślubną Chrystusa, święty kościół rzymski jednak został wywyższony ponad wszystkie kościoły nie uchwałami żadnych synodów, lecz otrzymał prymat słowami Pana i Zbawiciela naszego". Do tamtej pory nie istniał jeden, wielki Kościół katolicki, tylko wiele pomniejszych i nierzadko konkurujących ze sobą.

385 r. - Po raz pierwszy katoliccy biskupi polecili ściąć innych chrześcijan z powodów wyznaniowych. Miało to miejsce w Trewirze.

390 i 393 r. - Synody w Hipponie i Kartaginie ratyfikują kanon "Pisma Świętego".

IV w. - Pierwsza uroczystość Wszystkich Świętych Męczenników zainicjowana przez kościół w Antiochii.

IV w. - Początek okresu mordowania pogan i plądrowania ich świątyń przez chrześcijan podjudzanych przez biskupów, opatów i mnichów. W 347 r. Ojciec Kościoła Firmicus Maternus zachęca władców: "Niechaj ogień mennicy albo płomień pieca hutniczego roztopi posągi owych bożków, obróćcie wszystkie dary wotywne na swój pożytek i przejmijcie je na własność. Po zniszczeniu świątyń zostaniecie przez Boga wywyższeni".

431 r. - Sobór w Efezie przyjmuje zasadę wiary w boską naturę Jezusa i uznaje Marię za "Bożą Rodzicielkę".

449 r. - Leon I wprowadza prymat biskupa Rzymu nad innymi biskupami i tym samym staje się pierwszym papieżem w dzisiejszym rozumieniu tego słowa. Dotąd istniało wiele rozproszonych tez o prymacie, a każdy biskup większego miasta nazywany był papieżem, czyli "papa".

V w. - W połowie V wieku dzień 15 sierpnia staje się świętem M.B., a cesarz Maurycjusz ustanawia ten dzień świętem dla całego Cesarstwa.

539 r. - Ustanowiono władzę papieży oraz ofiarę mszy.

VI w. - Za sprawą mnichów irlandzkich spowiedź "na ucho" rozprzestrzenia się w całej Europie. Do tego czasu spowiedź na ogół odbywano publicznie i to bardzo rzadko w ciągu całego życia.

VI w. - Na mocy cesarskiego dekretu, wszyscy poganie zostali uznani za ludzi bez majątku i praw: "iżby ograbieni z mienia, popadli w nędzę".

600 r. - Wprowadzenie "godzinki" do M.B. oraz łacinę do liturgii.

638 r. - Szósty sobór w Toledo nakazuje przymusowe ochrzczenie wszystkich Żydów zamieszkałych w Hiszpanii.

694 r. - Siedemnasty sobór toledański uznaje wszystkich Żydów za niewolników. Ich kapitały ulegają konfiskacie, zostają im też odebrane dzieci od siódmego roku życia wzwyż.

715 r. - Wprowadzono modlitwy do świętych.

726 r. - W Rzymie zaczęto czcić obrazy.

783 r. - Nastał zwyczaj całowania nóg papieża.

835 r. - Papież Jan XI ustanawia osobne święto ku czci Wszystkich Świętych, wyznaczając na dzień im poświęcony 1 listopada.

X w. - Odo z Cluny głosi: "Obejmować kobietę to tak, jak obejmować wór gnoju..."

993 r. - Papież Leon III zaczął kanonizować zmarłych.

1015 r. - Wprowadzono przymusowy celibat dla duchownych, aby rozwiązać problem przejmowania spadków przez ich rodziny. Dotąd duchowni mieli żony i dzieci.

1054 r. - Michał Ceruliusz, patriarcha kościoła wschodniego i Leon IX (pośrednio) obrzucili się nawzajem klątwami.

1077 r. - Papież Grzegorz VII ustanowił formalną "klątwę", czyli wyklęcie przez instytucję Kościoła (nie mylić ze zwykłą klątwą).

1095 r. - Papież Urban II krytykuje prześladowania pielgrzymów przez Turków. W efekcie rycerze Europy i prości ludzie ruszyli na Jerozolimę. Zainicjował w ten sposób pierwszą wyprawę krzyżową.

1099 r. - Masakra Muzułmanów i Żydów w Jerozolimie (w tym ok. 70 000 Saracenów). Kronikarz Rajmund d'Aguilers pisał: "Na ulicach leżały sterty głów, rąk i stóp. Jedni zginęli od strzał lub zrzucono ich z wież; inni torturowani przez kilka dni zostali w końcu żywcem spaleni. To był prawdziwy, zdumiewający wyrok Boga nakazujący, aby miejsce to wypełnione było krwią niewiernych" ("Historia Francorum qui ceperunt Jeruzalem").

XII w. - Uczony i filozof, święty Tomasz z Akwinu głosił, że zwierzęta nie mają życia po śmierci ani wrodzonych praw, oraz że "przez nieodwołalny nakaz Stwórcy ich życie i śmierć należą do nas".

1140 r. - Ułożono i przyjęto listę 7 sakramentów świętych. Do tego czasu udzielano sakramentów w sposób nieuporządkowany (np. słowiańscy księża za jeden z sakramentów uznawali postrzyżyny!).

1204 r. - Zaczęła działać Święta Inkwizycja. Słudzy Kościoła zamęczyli lub spalili żywcem setki tysięcy ludzi.

1202-1204 r. - IV krucjata zainicjowana przez Innocentego III, by wesprzeć krzyżowców w Palestynie. Na skutek polityki Henryka Dandolo, żołnierze Chrystusa zwrócili się przeciwko Bizancjum i zdobyli Konstantynopol, z zaciekłością grabiąc i wyrzynając mieszkańców. Na koniec spalili miasto. Zrabowano niesłychane ilości złota i srebra a skala przemocy przekroczyła wszelkie ówczesne normy wojenne. Na zdobytym terenie utworzono efemeryczne państewko nazwane Cesarstwem Łacińskim. Przypieczętowało to rozłam między chrześcijaństwem wschodnim a zachodnim.

1208 r. - Innocenty III zaoferował każdemu, kto chwyci za broń, oprócz prolongaty spłat i boskiego zbawienia, również ziemię i majątek heretyków oraz ich sprzymierzeńców. Rozpoczęła się krucjata, której celem było wymordowanie Katarów. Szacuje się, iż krucjata pochłonęła milion istnień ludzkich, nie tylko Katarów, ale dotknęła większą część populacji południowej Francji.

1229 r. - Z powodu potajemnych zebrań wiernych dla czytania Biblii i interpretowania jej w sposób godzący w nauczanie i praktykę kościelną, papież Grzegorz IX zakazał czytania Biblii pod sankcją kar inkwizycyjnych.

1231 r. - Nakaz papieski zalecał palenie heretyków na stosie. Pod względem "technicznym" pozwalało to uniknąć rozpryskiwania się krwi.

1234 r. - Papież Grzegorz IX nakłania do krucjaty przeciw chłopom ze Steding, którzy odmawiają arcybiskupowi Bremy nadmiernej daniny. Pięć tysięcy mężczyzn, kobiet i dzieci ginie z rąk krzyżowców, a zagrody owych chłopów zajmują osadnicy obdarzeni nimi przez Kościół.

1244 r. - Na soborze w Narbonne zdecydowano, aby przy skazywaniu heretyków nikogo nie oszczędzano. Ani mężów ze względu na ich żony, ani żon ze względu na męża, ani też rodziców ze względu na dzieci. "Wyrok nie powinien być łagodzony ze względu na chorobę czy podeszły wiek. Każdy wyrok powinien obejmować biczowanie".

1252 r. - W bulli "Ad extripanda" papież Innocenty IV przyrównał wszystkich chrześcijan-niekatolików do zbójców i zobowiązał władców do tego, by winnych heretyków zabijano w ciągu pięciu dni.

1263 r. - Zatwierdzono przyjmowanie komunii pod jedną postacią.

1264 r. - Ustanowiono uroczystość Bożego Ciała.

1275 r. - Pojawiły się dyskusje na temat płacenia daniny. W odpowiedzi papież ekskomunikował całe miasto - Florencję.

1299 r. - papież Bonifacy VIII wydał całkowity zakaz sekcji ludzkich zwłok.

XIII w. „Zarodek męski staje się człowiekiem po 40 dniach, żeński po 80. Dziewczynki powstają z uszkodzonego nasienia lub też w następstwie wilgotnych wiatrów”, twierdził Św. Tomasz z Akwinu, ojciec Kocioła

XIV w. - Wybucha epidemia czarnej śmierci. Kościół wyjaśniał, że winę za ten stan rzeczy ponoszą Żydzi, zachęcając przy tym do napaści na nich.

1311 r. - Papież Klemens V jako pierwszy ukoronował się potrójną koroną władcy.

1313 r. - Sobór w Zamorze ponownie zarządza zniewolenie Żydów i pod groźbą ekskomuniki żąda wykonania postanowienia przez władze świeckie. Antysemickie dekrety kościelne będą pojawiać się aż do XIX w.

1349 r. - W ponad 350 niemieckich miastach i wsiach giną niemalże wszyscy Żydzi, na ogół paleni żywcem. W ciągu jednego roku katolicy wymordowali więcej Żydów niż niegdyś, w ciągu dwustu lat prześladowań, poganie wymordowali chrześcijan. To tylko jeden z wielu epizodów pogromów Żydów, gdyż podobne zdarzenia miały miejsce przez cały okres panowania chrześcijaństwa.

1377 r. - Robert z Genewy wynajął bandę najemników, którzy po zdobyciu Bolonii ruszyli na Cessnę. Przez trzy dni i noce, począwszy od 3 lutego 1377 roku, przy zamkniętych bramach miasta, żołnierze dokonali rzezi jego mieszkańców. W 1378 roku, Robert z Genewy został papieżem i przyjął imię Klemensa VII. W tym samym roku papieżem Urbanem VI został Bartolomeo Prignano i Kościół miał dwóch zwalczających się papieży. Klemensa VII uznano później za antypapieża.

1450-1750 r. - Okres polowania na czarownice. Straszliwymi torturami zamęczono setki tysięcy kobiet posądzanych o czary.

1484 r. - Papież Innocenty VIII oficjalnie nakazał palenie na stosach kotów domowych razem z czarownicami. Zwyczaj ten był praktykowany przez trwający setki lat okres polowań na czarownice.

1492 r. - Kolumb odkrył Amerykę. Inkwizycja szybko postępuje śladami odkrywców. Tubylców, którzy nie chcieli nawrócić się na wiarę chrześcijańską mordowano. Gdy była taka sposobność, przed zabiciem oporni Indianie byli przymusowo chrzczeni.

1493 r. - Bulla papieska uprawomocniła deklarację wojny przeciwko wszystkim narodom w Ameryce Południowej, które odmówiły przyjęcia chrześcijaństwa. W praktyce kobiety i mężczyzn szczuto psami karmionymi ludzkim mięsem i ćwiartowanymi żywcem indiańskimi niemowlętami. Wbijano ciężarne kobiety na pale, przywiązywano ofiary do luf armatnich i puszczano je z dymem. Mordowano, gwałcono, ucinano ręce, nosy, wargi, piersi. Gdy katoliccy "misjonarze" zawitali do Meksyku, żyło tam około 11 milionów Indian, a po stu latach już tylko półtora miliona. Szacuje się, że w ciągu 150 lat zabito co najmniej 30 milionów Indian.

XV i XVI w. - Na soborze Florenckim i Trydenckim wprowadzono dogmat o czyśćcu. Rozwija się praktyka sprzedaży odpustów od kar czyśćcowych.

1542 r. - Papież Paweł III wzmacnia pozycję Inkwizycji. Inkwizycja otrzymuje nad całym katolickim terytorium taką samą władzę, jaką wcześniej cieszyła się w Hiszpanii.

1545-1563 r. - Na Soborze Trydenckim ogłoszono, że prawdę religijną wyraża w równym stopniu Biblia, co tradycja, a jedyne i wyłączne prawo interpretacji Pisma Świętego spoczywa w rękach Kościoła. Uznano, że sakramenty są niezbędne do uzyskania zbawienia. Utworzono indeks ksiąg zakazanych, który przez 400 lat będzie krępować wolność myśli, sumienia i naukę.

1568 r. - Hiszpański trybunał inkwizycji wydaje nakaz śmierci na trzy miliony Niderlandczyków, którzy - jak brzmi hasło wypisane na kapeluszach "gezów" - wolą być "raczej Turkami niż papistami".

1572 r. - We Francji 24 sierpnia w masakrze znanej pod nazwą Nocy Świętego Bartłomieja zamordowano kilka tysięcy  protestantów. Papież Grzegorz XIII napisał potem do króla Francji Karola IX: "Cieszymy się razem z tobą, że z Boską pomocą uwolniłeś świat od tych podłych heretyków".

1584 r. - Papież Grzegorz XIII w bulli "In coena Domini" zrównuje protestantów z piratami i zbrodniarzami.

1585-1590 r. - Krótka kadencja Sykstusa V zaowocowała zakazem wstępu do watykańskich archiwów dla świeckich uczonych. Na rozkaz papieża wyryto przed wejściem napis: "Kto tutaj wejdzie, będzie natychmiast ekskomunikowany". 1 czerwca 1846 r. zakaz ten zostanie rozszerzony nawet na kardynałów, a wstęp będzie możliwy tylko za specjalną zgodą papieża.

1600 r. - 17 lutego spalono na stosie Giordano Bruno, który głosił że wszechświat jest nieskończony i jednorodny (z czego wynikał pogląd, że ludzie nie są jedynymi inteligentnymi istotami w kosmosie). Religię uznawał za uproszczoną wersję filozofii a liturgię za wynik zabobonu. Kościół skazał go za herezję doketyzmu.

1615 r. - Trybunał inkwizycyjny zabrania głoszenia teorii heliocentrycznej.

1633 r. - Trybunał inkwizycyjny skazuje 70-letniego Galileusza za to, iż głosił zasady heliocentryzmu nie potrafiąc ich udowodnić. Gdyby nie zawarta z Inkwizycją ugoda polegająca na publicznym wyrecytowaniu formuły odwołującej i przeklinającej swoje "błędy", zostałby skazany na stos. Galileusz do końca życia znajdował się pod nadzorem Inkwizycji.

1648 r. - Na fali antysemityzmu, wymordowano w Polsce ok. 200 000 Żydów.

1650 r. - W Nowej Anglii prawnie zakazano noszenia ubrań z "krótkimi rękawami, gdyż mogłyby zostać odsłonięte nagie ramiona". Katolicy zaczęli uważać, że wszystko, co zwraca uwagę na świat fizyczny jest bezbożne.

1789 r. - Papież Grzegorz XVI gani wolność sumienia jako "szaleństwo", "zaraźliwy błąd" i wypowiada się przeciwko wolności handlu książkami.

1836 r. - Grzegorz XVI w nowym wydaniu indeksu ksiąg zakazanych uzależnia czytanie Biblii w językach narodowych od zgody Inkwizycji. Zakaz obowiązywał do 1897 r.

1846 r. - 1 czerwca wydano zakaz wstępu do watykańskiego archiwum nawet kardynałom, bez specjalnego zezwolenia papieża.

1852 r. - Wprowadzono nabożeństwo majowe do N.M.P.

1854 r. - Wprowadzono dogmat o tzw. Niepokalanym Poczęciu N.M.P.

1855 r. - Sprzeciw Kościoła wobec Konstytucji Stanów Zjednoczonych. Kościół głosił: "Wolność to bluźnierstwo, wolność to odwodzenie innych od prawdziwego Boga. Wolność to mówienie kłamstw w imię Boga". Wcześniej, do Kongresu StZA, Kościół wniósł projekt ustawy zabraniającej wydobywania z łona ziemi ropy naftowej, którą Bóg tam umieścił, aby czarci w piekle mieli czym pod kotłami palić.

1870 r. - Wprowadzono dogmat o nieomylności papieża.

1864 r. - papież Pius IX w encyklice Ubi Urbaniano zdecydowanie potępił powstanie styczniowe

1897 r. - Papież Leon XIII dopisuje Biblię do "Indeksu ksiąg zakazanych"

początek XX w. - Papież Leon XIII uzasadnia karę śmierci: "Kara śmierci jest niezbędnym i skutecznym środkiem dla osiągnięcia celu Kościoła, gdy buntownicy wystąpią przeciw niemu i naruszą jedność duchową".

początek XX w. - Pius X oświadczył: "Religia żydowska była podstawą naszej religii, została jednak zastąpiona nauką Chrystusa i nie możemy uznać dalszej racji istnienia tamtej".

1910 r. - 1 września Pius X nakazał katolickim duchownym składać "Przysięgę modernistyczną", która każe wierzyć, że "Kościół (...) został bezpośrednio i wprost założony przez (...) Chrystusa", oraz nakazuje potępiać "tych, którzy twierdzą, że Wiara, przez Kościół podana, może stać w sprzeczności z historią" oraz "sposób rozumienia i wykładania Pisma św., który, pomijając tradycję Kościoła, analogię Wiary i wskazówki Stolicy Apostolskiej, polega na pomysłach racjonalistycznych". Przysięga miała zapobiec "zamętowi w umysłach wiernych co do istoty dogmatów" wynikającego z postępującej edukacji społeczeństwa. Przysięgę zniesiono dopiero w 1967 r.

1917 r. -  Po niemal 700 latach nowy "Codex Juris Canonici" znosi tortury. Duży wpływ na tę decyzję miało powstanie komunizmu w Rosji, którego Kościół się przestraszył.

1933 r. - Watykan podpisuje konkordat z Hitlerem. Daje w ten sposób swoje moralne przyzwolenie na politykę hitlerowców i jej krwawe owoce.

1939 r. - Papież Pius XII w liście do hierarchii kościelnej St.Z.A. dopatruje się przyczyny "dzisiejszych nieszczęść" nie w faszyzmie, lecz m.in. w krótkich spódnicach kobiet. Poparcie Piusa XII dla hitlerowskiej napaści na Polskę znalazło swój wyraz w encyklice z 20 października 1939 r. Papież uznał ją za "walkę interesów o sprawiedliwy podział bogactw, którymi Bóg obdarzył ludzkość."

1941 r. - Tuż po agresji III Rzeszy na ZSRR z watykańskich drukarni wysłano do sztabu wojsk niemieckich duże transporty ukraińskich i rosyjskich modlitewników. Watykan podbite obszary ZSRR podporządkował nuncjaturze berlińskiej oficjalnie akceptując zagarnięcie tych ziem przez Hitlera.

1941 r. - Watykan akceptuje antysemickie poczynania rządu Vichy i wyraża zgodę na uchwalenie tzw. "Statutu Żydów". Wyrażono nadzieję, że nie ograniczy on prerogatyw Kościoła.

1945 r. - Pius XII w orędziu wigilijnym staje w obronie głównych oskarżonych o zbrodnie przeciwko ludzkości. Kuria rzymska interweniuje w sprawie ułaskawienia 200 zbrodniarzy hitlerowskich, w tym m.in. katów polskiego narodu, Franka i Greisera. To tylko niewielki epizod w szeroko zakrojonej akcji ratowania hitlerowców przed odpowiedzialnością karną.

1946 r. - Studenci wydziału prawa Uniwersytetu w Cardiff, rozważają, czy Pius XII powinien zasiąść na ławie oskarżonych przed Międzynarodowym Trybunałem w Norymberdze za całokształt prohitlerowskiej polityki Watykanu w okresie II wojny światowej.

1950 r. - W petycji do Watykanu katolicy proszą o dogmatyzację fizycznego wniebowzięcia Maryi. W odpowiedzi Watykan uchwala dogmat o wniebowzięciu N.M.P., choć w Ewangeliach nie ma o tym ani słowa.

1954 r. - Pius XII poucza: "To, co nie jest zgodnie z prawdą czy z normą obyczajową nie ma prawa istnieć". Chodzi oczywiście o prawdy i moralność zgodne z nauczaniem Kościoła.

1962 r. - papież Jan XXIII zatwierdza  Crimen Sollicitationis - tajny dokument, zawierający instrukcje m.in. w kwestii postępowania w przypadkach oskarżeń księży o seksualne wykorzystywanie małoletnich. Dokument  karą ekskomuniki nakazuje trzymanie w największej tajemnicy przestępstw seksualnych księży-pedofili; nakazuje walkę z ofiarami.
Crimen Sollicitationis nie został anulowany przez Jana Pawa II.

1966 r. - Watykan znosi indeks ksiąg zakazanych, bo nie spełnia on już swego zadania i naraża Kościół na ostrą krytykę.

1975 r. - Papież Paweł VI wyjaśnia w liście do arcybiskupa Coggana, że kobieta ma zakazany wstęp do stanu duchownego, ponieważ "wykluczenie kobiet z kapłaństwa jest zgodne z zamysłem Boga wobec swego Kościoła", choć specjalnie powołana Papieska Komisja Biblijna (składająca się z wybitnych biblistów) orzekła wcześniej, że nie ma przeciwskazań. Zdanie papieża nadal jest ważniejsze od wniosków wypływających z lektury Biblii. Pawła VI poparł Jan Paweł II.

1980 r. - Beatyfikacja jezuity José de Anchieta, który twierdził: "Miecz i żelazny pręt to najlepsi kaznodzieje". Podczas beatyfikacji masowego mordercy Indian, papież Jan Paweł II nazwał go apostołem Brazylii, wzorem dla całej generacji misjonarzy i siebie samego. Nie pierwszy to i nie ostatni przypadek wyniesienia zbrodniarza na ołtarze.

1992 r. - Papież Jan Paweł II ogłasza, że potępianie Galileusza za głoszenie poglądu, iż Ziemia krąży wokół Słońca, było  błędem. Rehabilitacja Galileusza trwała 359 lat.

1993 r. - Watykan uznaje istnienie państwa Izrael.

1998 - papież Jan Paweł II beatyfikuje Alojze Stepinaća, duchowego przywódcę i sprzymierzeńca Ustaszów, mającego swój udział w przymusowym, niezwykle krwawym,  konwertowaniu Serbów na katolicyzm.

2000 r. - 13 marca Kościół przyznaje, że w ciągu wieków popełnił wiele grzechów w dziedzinie praw człowieka i wolności religijnej. O przebaczenie proszeni są m.in. Żydzi, kobiety i grupy etniczne. Za przebaczeniem nie idą żadne czyny, które mogłyby naprawić lub upamiętnić wyrządzone krzywdy, ale za to poprawia się wizerunek Kościoła  w oczach wiernych.

2006 r. - 2 lipca przewodniczący Papieskiej Rady do Spraw Rodziny kardynał Alfonso Lopez Trujillo mówi w wywiadzie dla dziennika "Il Tempo", że aborcja "to zbrodnia bardziej przerażająca niż wszystkie wojny światowe". Czyli, że usuwanie nieświadomych istnienia embrionów lub zapłodnionej komórki jajowej jest gorsze niż mordowanie świadomych dzieci przez żołnierzy i w obozach zagłady.

2012 - Episkopat Polski ogłasza: Nie będzie odszkodowań dla ofiar pedofilii od polskiego Kościoła. Nie będzie też wydawania przestępców w sutannach. Księża nie ujawniają informacji o duchownych, którzy przyznali się do pedofilii w trakcie spowiedzi





Źródło:
https://kosciol-kat.ucoz.ru/publ/z_historii_kosciola/o_czym_kazdy_katolik_i_nie_katolik_wiedziec_powinien/2-1-0-262

"Ojcze Nasz"- wersja humanistyczna



Poszukując jak zwykle nowych, inspirujących tekstów do liturgicznego wykorzystania natknąłem się na alternatywny 'przekład' (a właściwie bardzo daleko idącą parafrazę) 'Ojcze Nasz' w duchu religijnego humanizmu. Jej autorem jest teolog Erik Jan Tillema, sekretarz programowy Stowarzyszenia Liberalnych/Wolnomyślicielskich Protestantów, które od końca ubiegłego wieku skupia zwolenników religii liberalnej należących wówczas do Holenderskiego Kościoła Reformowanego, a obecnie do Protestanckiego Kościoła Holandii (pierwotnie nazywało się Stowarzyszeniem Liberalnych/Wolnomyślicielskich Reformowanych). Do Stowarzyszenia należą zarówno członkowie indywidualni jak całe kongregacje. Przeciwstawia się ono wszelkim formom 'dyscypliny doktrynalnej' w Kościele i lansuje wizje Kościoła, w którym jest miejsce na WSZELKIE prądy i nurty duchowe i teologiczne. Współpracuje z innymi wspólnotami i organizacjami o charakterze liberalno-religijnym, nierzadko tworząc z nimi wspólne formy organizacyjne (np. federacje zborów czy nawet wspólne kongregacje).
A oto tekst, który wydał mi się na tyle fajny, że postanowiłem go jutro wykorzystać na nabożeństwie:

Człowiek i współczłowiek
Złączeni ze sobą,
Wzmocnieni przez siebie
Obyśmy poświęcali sobie uwagę
Obyśmy wyciągali ku sobie pomocną dłoń
I w ten sposób byli braćmi i siostrami

Obyśmy żyli tak jak to ukazano w starych opowieściach
Zainspirowani tym co nas przewyższa
Lecz jednocześnie ponosząc odpowiedzialność za nasze własne czyny

Pracując nad Niebem na ziemi
Gdzie nikt nie jest nieznany
Niech to będzie celem naszego istnienia
Amen



Poszukujac jak zwykle nowych, inspirujacych tekstow do liturgicznego wykorzystania natknalem sie na alternatywny '...
Posted by Jarek Kubacki on Saturday, July 20, 2019

Jarosław Kubacki urodził się w 1971 r. w Łodzi. Studiował teologię w Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie oraz Uniwersytecie Kościołów Reformowanych w Kampen (Holandia), a następnie w seminariach teologicznych związanych z Uniwersytetami w Lejdzie i Utrechcie oraz psychoterapię i medycynę naturalną w Akademii Sorag. Po kilkuletniej asystenturze na wydziale teologicznym Uniwersytetu Lejdejskiego postanowił poświecić się duszpasterstwu: najpierw we wspólnotach ekumenicznych, a następnie w różnych strukturach kościelnych. Obecnie jest pastorem Zjednoczonego Zboru Mennonickiego w Beverwijk kolo Amsterdamu, a jednocześnie kapelanem w domach opieki w Zoetermeer kolo Hagi. Funkcje kapelana spełnia w imieniu stowarzyszenia Vrijzinnigen Nederland, skupiajacego zwolenników religii liberalnej wywodzących się z różnych tradycji wyznaniowych i religijnych. Uważa się za religijnego humanistę zainspirowanego opowieścią Jezusa z Nazaretu.

Od kilkunastu lat jest aktywny również w holenderskiej polityce: najpierw w socjaldemokratycznej Partii Pracy, następnie w Zielonej Lewicy. Był członkiem think tanku ‘Socjalizm i Światopogląd’ oraz platformy religijnej w ramach GroenLinks ‘De Linker Wang’ (‘Lewy Policzek’) oraz członkiem redakcji kwartalnika pod tym samym tytułem, a także belgijskiego think tanku ‘Liberales’. Współpracował również z jedną z ostatnich aktywnych holenderskich komun: lejdejska ‘Eurodusnie’, w której współprowadził ‘sklep bez pieniędzy’ oraz zajmował się archiwizowaniem materiałów z historii radykalnej myśli i praktyki lewicowej. Ideowo bliski liberalnemu socjalizmowi o ‘zielonym’ zabarwieniu.  W latach 1998-2008 był aktywnym holenderskim wolnomularzem związanym najpierw z Wielkim Wschodem Holandii, a następnie z Le Droit Humain i Holenderską Wielką Lożą Masonerii Mieszanej. Obecnie nie uprawia Sztuki Królewskiej w sposób czynny. Zainteresowania: zachodnia ezoteryka, kabała, rożokrzyż, martynizm, antropozofia, teozofia. Miłośnik ikon, średniowiecznych katedr (ale i małych drewnianych cerkiewek – np. na Sądecczyźnie), amerykańskiego transcendentalizmu i dobrych książek biograficznych.

Polski pastor z bronią

Jak się okazuje, w kraju nad Wisłą, nie tylko największe wyznanie nagminnie zajmuje się uprawianiem polityki oraz posiada własną partię. Czyni to też jedna z fundamentalistycznych wspólnot ewangelikalnych...


Kościół Nowego Przymierza w Lublinie – ewangelikalna wspólnota chrześcijańska utworzona w Lublinie na podstawie wpisu do rejestru kościołów i związków wyznaniowych Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji w dziale A, pod nr 132. Pastorem zboru jest Paweł Chojecki, który był również jednym ze współtwórców Wspólnoty Chrześcijańskiej „Pojednanie” w 1989.

Kościół powstał w 1996 w wyniku rozłamu w „Pojednaniu”. Zarejestrowany został w 1997. Kościół posiada 17 grup biblijnych kolejno w: Gdańsku, Warszawie, Łodzi, na Śląsku, Wrocławiu, Krakowie, Krośnie, Białymstoku, Kielcach, Głogowie, Koszalinie, Słubicach, Toruniu, w Holandii, Leeds, Linzu oraz Chicago.

Zbigniew Pasek ocenił, że zarówno pod względem doktrynalnym, jak i pobożnościowym KNP mieści się w nurcie baptystycznym. Kościół uznaje Katolicyzm, Świadków Jehowy oraz Mormonów za tzw. „religie postchrześcijańskie”, których nie można uznać za chrześcijańskie według kryteriów biblijnych. Kościół krytycznie ocenia ruch zielonoświątkowy oraz polskie środowisko ewangelikalne. Jest najbardziej antykatolickim grupowaniem ewangelikalnym, jest przeciwny wszelkim akcjom ekumenicznym. Nawet Alians Ewangeliczny w RP traktowany jest krytycznie. KNP utrzymuje, że Kościoły ewangelikalne zostały zdominowane przez ekumenistów i nakłaniają do ich opuszczania.


Kościół angażuje się w działalność polityczną. W 2003 roku opowiedział się przeciw akcesji Polski do Unii Europejskiej. W tym też roku rozpoczęto wydawanie czasopisma o tematyce społeczno-politycznej „Idź Pod Prąd”. Kościół prowadził też kanał na portalu YouTube o tej samej nazwie co czasopismo. Członkowie kościoła, poza ewangelizacją, regularnie komentują sytuację społeczno-polityczną w Polsce i na świecie. Wśród prezentowanych opinii widoczna jest m.in. krytyka Platformy Obywatelskiej, Ruchu Narodowego, działalności Grzegorza Brauna czy Janusza Korwin-Mikke. Kościół jest również sceptycznie nastawiony do rządów Prawa i Sprawiedliwości, krytykuje współpracę Polski z Chinami oraz Rosją. Postuluje bliskie zbliżenie polityczne z Izraelem i Stanami Zjednoczonymi. Odrzuca pacyfizm chrześcijański i opowiada się za swobodnym dostępem do broni palnej, co przejawia się w prowadzonej przez jego członków akcji „Jestem Chrześcijaninem”. Kościół wspierał Mariana Kowalskiego, byłego kandydata na urząd Prezydenta RP, który razem z pastorem Pawłem Chojeckim zaangażował się w akcję propagującą kreacjonizm „Nie pochodzę od małpy”. Stanęli oni również, razem z działaczem społecznym Andrzejem Turczynem (prezesem Ruchu Obywatelskiego Miłośników Broni, także byłym działaczem UPR), na czele utworzonej 11 listopada 2017 w Lublinie partii Ruch 11 Listopada.

Kościół jest przeciwny mianowaniu kobiet na pastorów.

W 2014 roku z okazji Festiwalu Nadziei, na który przybył Franklin Graham, zwierzchnik KNP – Paweł Chojecki, skrytykował przedsięwzięcie, zarzucił protestantom sprzeniewierzenie się Chrystusowi. Skrytykował również tzw. Marsz dla Jezusa.

Kościół jest bardziej zauważalny niż wskazywałaby na to jego liczebność.


https://pl.wikipedia.org/wiki/Ko%C5%9Bci%C3%B3%C5%82_Nowego_Przymierza_w_Lublinie

Bracia polscy- audycje radiowe




Audycja Barbary Schabowskiej na temat ukazującego się na początku września kolejnego przewodnika Krytyki Politycznej pt. "Bracia polscy". W dyskusji udział wzięli: Jakub Majmurek, Jerzy Kolarzowski i Tomasz Terlikowski. (Dwójka/Rozmowy po zmroku)

http://www.polskieradio.pl/8/2222/Artykul/919505,Polscy-arianie-Historia-wygnanej-herezji


Arianie w Polsce. Od wielkich swobód po wygnanie. Arianie. Ruch religijny i intelektualny (Reformacja po polsku/Dwójka)

https://www.polskieradio.pl/8/6250/Artykul/1869763,Arianie-w-Polsce-Od-wielkich-swobod-po-wygnanie


Przypkowski- myśliciel polskich arian.
"Samuel Przypkowski i problem tolerancji w środowisku socynian" - audycja Magdy Maciejewskiej.  (PR, 4.02.1988)

https://www.polskieradio24.pl/39/156/Artykul/1631521,Samuel-Przypkowski-mysliciel-polskich-
arian


Faust Socyn- religijna herezja i nowożytny racjonalizm. Faust Socyn i jego doktryna (Reformacja po polsku/Dwójka)

https://www.polskieradio.pl/8/6250/Artykul/1906215,Faust-Socyn-Religijna-herezja-i-nowozytny-racjonalizm

Kleropol- gra o nadużyciach księży

Jedyna taka gra planszowa - zainspirowały nas prawdziwe wydarzenia. Wcielasz się w przedstawiciela kleru, a podczas rozgrywki inwestujesz w nieruchomości. W międzyczasie rozgrywasz partyjki ruletki i pokazujesz kalambury – nie ma ani chwili na nudę.
A skąd ta nazwa?
KLEROPOL – państwo religijne w Europie środkowo-wschodniej o feudalnej strukturze władzy.
Charakteryzuje się istnieniem nielicznej i uprzywilejowanej grupy społecznej, która nie podlega prawom obowiązującym pozostałych mieszkańców Kleropolu.

O GRZE

ZOSTAJESZ CZŁONKIEM KLERU - możesz zostać np. katechetą w ZOO lub kapelanem urzędów skarbowych
KALAMBURY – pokazujesz, aby wymigać się od opłat
RULETKA – odrobina hazardu przy każdym przejściu przez START
CUDA – dzieją się na kartach o tej nazwie
OPATRZNOŚĆ – często pojawia się w trakcie rozgrywki
PARAFIA WYGWIZDÓW – możesz być do niej przeniesiony za swoje wybryki
INWESTUJESZ I ZBIJASZ KASĘ – kupując nieruchomości, np. kompleks wieżowców „Vatican Towers” lub hotel „Święte Oficjum”
3 NIERUCHOMOŚCI DOSTAJESZ ZA DARMO NA WJAZD – dlatego, że należysz do kleru

Sprytnie gospodaruj kościelnym majątkiem, aby WYGRAĆ!


INSPIRACJE

AFERY Z UDZIAŁEM KOŚCIOŁA

W kartach CUDA / OPATRZNOŚĆ opisujemy najróżniejsze wydarzenia z życia polskiego Kościoła
– od absurdalnych i humorystycznych afer, poprzez spektakularne  przekręty finansowe, aż do skandalicznych wybryków hierarchów.

W KARTACH ZNAJDZIESZ:

-Pijatyki i mordobicia
-Przekręty finansowe z udziałem gangsterów
-Armię kapelanów i katechetów utrzymywaną z budżetu państwa
-Romanse i produkcja licznego potomstwa
-Flirt hierarchów ze środowiskiem agresywnych kibiców piłkarskich i narodowców
-Liczne interesy pomiędzy „świeckim” rządem a kurią
-Cenniki za udzielanie sakramentów
-Bizantyjski przepych i bogactwo hierarchów
-Wiele innych

Niektóre z nich mogą Was naprawdę zaskoczyć!





Pomysł na grę powstał w grudniu 2018.

15 kwietnia 2019 zostały przesłane do mediów (Wydawnictwo Agora, Gazeta Wyborcza) informacje na temat gotowego produktu.

Ideą gry jest pokazanie odbiorcom szerokiego zakresu problemów związanych z uprzywilejowaną pozycją kleru w Polsce.

Nie atakujemy wiary ani przekonań religijnych - wręcz przeciwnie, opisujemy wydarzenia, które stanowią nadużycie i wypaczenie idei chrześcijaństwa.





W grze zostały wykorzystane autentyczne wydarzenia zaczerpnięte z mediów.

Zainteresowani mogą sprawdzić szczegóły w specjalnej broszurze dołączonej do gry.

null

null
Media o grze 

Ryszard Czarnecki drugi raz na ambonie

Cały kraj nad Wisłą obiegły zdjęcia posła partii rządzącej zamieszczone na znanym portalu społecznościowym. Na jednym z nich poseł Ryszard Czarnecki przemawia z kościelnej ambony niczym prawdziwy ksiądz. Można wręcz pokusić się o stwierdzenie, że wygłosił tam polityczne kazanie... 😆




Oczywiście wcale nie był to pierwszy kościelny występ znanego posła, gdyż pojawił się na ambonie już 3 marca w Pruszkowie na mszy związanej z tzw. Żołnierzami Wyklętymi...



A tak swoją drogą, w związku ze spadającą ciągle liczbą powołań kapłańskich w Polsce, wcale nie zdziwmy się, że niedługo zamiast księży kazania będą wygłaszać przedstawiciele jedynie słusznej partii narodowo-katolickiej...



Bóg Elvis i presleytarianie

Dokument z 1997 roku z okazji 20. rocznicy śmierci Elvisa pokazuje, że Amerykanie czczą go prawie tak, jak bóstwo. „Elvis i Presleytarianie” pokazuje, w jaki sposób był czczony, ponieważ jego śmierć ma więcej wspólnego z mesjaszem niż piosenkarzem.

Program znajduje fanów, którzy wierzą, że Elvis został wysłany, by wypełnić biblijne proroctwo. BBC odkryło nieznane wcześniej nagranie, rzekomo z głosem Elvisa, który twierdzi, że jest na wyższym poziomie bytu niż zwykli ludzie. W Elvis Gospel Church twórca programu, teolog Karen Armstrong, znalazł kaznodziejów, którzy używają uwielbienia fanów Elvisa, aby przyprowadzić ich do Jezusa.

Pani Armstrong bada także, jakie powiązania istnieją pomiędzy Jezusem a Elvisem.


Wystąpili:

LARRY GELLER, fryzjer i doradca duchowy Elvisa
MAIA SHAMAYYIM- NARTOOMID, współautorka „Blue Star Love: From Elvis 'Heart To Yours”
CLIFF RICHARD
Dr VERNON CHADWICK, University of Mississippi
KAREN ARMSTRONG, historyk religii
MADELEINE WILSON, Elvis Gospel Ministry
MARY HANCOCK HINDS
DAVID WALL, Leeds University
PATTY CARROLL, fotograf
DAVID „JESSE” MOORE, Elvis Tribute Artist
TOMMY FOSTER
NORM JONES, Elvis Tribute Artist
GARY VIKAN, autor: „Saint Elvis”
ROBERT CAMPBELL
SIMEON NARTOOMID, współautor „Blue Star Love: From Elvis 'Heart To Yours”
GEORGE KLEIN, przyjaciel Elvisa od dzieciństwa
CRICKET COULTER, Superfan
ELVIS HERSELVIS, Elvis Tribute Artist
Dr RICHARD MADDOCK, psycholog


Bracia polscy zwani arianami


Kazimierz Drzymała
 Bracia polscy zwani arianami 
Studia Theologica Varsaviensia 1/2, 241-306 
1963

Dnia 10 lipca 1960 r. minęło 300 lat od ostatecznego terminu
wyznaczonego przez Sejm Rzpltej arianom polskim na opuszczenie
kraju albo przejście na inne wyznanie. W związku
z tą bądź co bądź smutną rocznicą: ponieważ Polska słynna
z tego, że zawsze z otwartym i rękami przyjmowała obcych wygnańców
— a tym razem własnych synów potępiła i usunęła
z ojczyzny, urządzono u nas szereg wystaw , zorganizowano
kilka zjazdów naukowych i wydano mnóstwo publikacji, gdzie
szeroko omawiano działalność i zasługi Braci Polskich potępionych
i wypędzonych z kraju w 1660 r. Nic też dziwnego,
że każdemu z nas nasuwa się pytanie, skąd się wzięli u nas
arianie w XVI i XVII wieku? W co oni wierzyli? Jak żyli?
Dlaczego wydano na nich tak surowy wyrok? I czy są oni jeszcze
w dzisiejszej Polsce?


null

null

Presleytarianie- wyznawcy boskiego Elvisa Presleya

Wyznawcy Elvisa Presleya, czyli preslejanie lub preslejtarianie, są zdania, że ich idol był Jezusem, którego powtórne przyjście wcześniej zapowiadano. Twierdzą też, że muzyk „tak umiłował ludzi, że umarł gruby i opuchnięty w łazience”. Choć nie zmartwychwstał, to był za to „widziany w różnych miejscach świata przez gospodynie domowe”. 
Trzy Kościoły czciły Elvisa Presleya jako Boga: Kościół Elvisa, Kościół Jesusa Elvisa oraz Kościół Presleyan. Miejscem świętym jest Graceland.


W odcinku 4 „Świętych Faktów” Gotham Chopra bada Kościół Elvisa, hołd dla zmarłego, wielkiego króla rock and rolla. * Kościół Presleytarian posiada zasady, rytuały i święte miejsca, podobnie jak inne inne religie świata. Gotham porównuje kult Elvisa do dzisiejszej fiksacji na temat Madonny lub Justina Biebera.

":Święte Fakty" to nowy serial wideo prowadzony przez Gotham Chopra, który eksploruje „najdziwniejsze” religie i tradycje na świecie. Poprzez brak szacunku dla humoru i pasję Gotham do opowiadania, Holy Facts stara się pokazać, że bez względu na to, jak coś może wyglądać, tak naprawdę nie jesteśmy tacy różni.




Z archiwum Pierwszego Presleytariańskiego Kościoła Boskiego Elvisa w Australii

Założyciele spędzili pięć lat na rozwijaniu doktryny kościelnej i świętych rytuałów przed upublicznieniem nowej religii. Presleyterianie muszą codziennie stawiać czoła Las Vegas i odbyć pielgrzymkę do Graceland przynajmniej raz w życiu. Co najważniejsze, wielebny Farndu powiedział, że wszyscy członkowie kościoła są zobowiązani do przesilenia się światowymi przyjemnościami. Presleyterianie uważają również, że dzieci powinny być zmuszane do codziennego wychwalania Elvisa. „W latach 50. wszyscy w szkole publicznej czcili Elvisa. Od czasu, gdy wyprowadziliśmy Króla z klasy, nastąpił stały spadek naszych wartości edukacyjnych i moralnych” - zaintonował wielebny Farndu.
Dr Edwards powiedział, że kościelne przepisy dietetyczne są surowe. Każdy preseleyteriański dom musi zawsze być zaopatrzony w 31 Świętych Przedmiotów, które Elvis trzymał religijnie w Graceland przez cały czas. Wśród sakramentów znajdują się mielone okrągłe mięso i budyń bananowy (które będą świeże każdej nocy). Dr Edwards ostrzegł nowego ministra Annę, że każdy dom, w którym brakuje choćby jednego elementu na świętej liście, jest katastrofą. Kiedy Elvis zostanie zauważony w okolicy, może wpaść do twojego domu. „Wyobraź sobie, że Elvis był na twojej ulicy, a on przeszedł nad twoim domem, ponieważ nie miałeś tego puddingu bananowego” - powiedział dr Edwards. „Albo gdybyś miał - ale nie był świeży.”
Będąc pod wrażeniem chęci Anny do nauki, recytacji tekstów Elvisa, ogromnego tylnego katalogu filmów Elvisa i jej poświęconego studiowania tekstów kościelnych, po długich rozważaniach zdecydowano, że Anna zostanie wyświęcona. Jako pierwszy wyświęcony minister religii, poza samymi założycielami, Anna czuła, że ​​jej obowiązkiem jest powrót do Australii i dzielenie się nową ekscytującą wiedzą wśród nieoświeconych mas. Tak narodził się Pierwszy Presleyteriański Kościół Boskiego Elvisa- Australia.


Presleyterianie na całym świecie obchodzą Święto Twinity. Tak, bracia i siostry, to dzień, w którym świętujemy narodziny naszego Pana.

Elvis urodził się 8 stycznia.
Presleyterianie zaczynają świętować miesiąc wcześniej - dokładnie 8 grudnia. (Która przypada w rocznicę zabójstwa Johna Lennona, jednego z 13 uczniów króla). Potrzebujemy całego miesiąca, aby wszystko wcisnąć. Sezon wakacyjny to czas imprez non-stop, za dużo jedzenia i picia i kupowania prezentów dla osób, których prawie nie znamy. Nadszedł czas na całkowitą nadmierną pobłażliwość. Za upicie się. Za nocowanie i spanie przez cały dzień. Za próbę skonsumowania całej naszej listy 31 Świętych Przedmiotów w możliwie najkrótszym czasie. Nadszedł czas, aby złapać królika i wreszcie zostać Jego przyjacielem.
Czy jest lepszy sposób na uwielbienie króla niż naśladowanie Jego potężnych ekscesów? Ale kiedy bawimy się w zapomnieniu i robimy zakupy, dopóki nie upadniemy, nie powinniśmy tracić z oczu przyczyny naszych uroczystości. Mianowicie, cudowne narodziny Elvisa. Trudno jest w pełni zrozumieć to zadziwiające wydarzenie. Uważam, że jedną osobą jest teolog dr Karl N. Edwards z Hoboken, NJ. Pozwólcie, że zacytuję dr Edwardsa, który wymowny głos wyraża podziw i tajemnicę, która leży u podstaw tego sezonu wakacyjnego.
Poniższe fragmenty pochodzą z inspirującego eseju dr Edwardsa „Radość światu - król się rodzi”.
„I zdarzyło się, że zimą 1935 r. Cień Wielkiego Kryzysu zalał cały kraj. I nigdzie ta Depresja nie była głębsza niż w Mississippi, w ciemnych dniach Głębokiego Południa. To właśnie tam, w małym miasteczku Tupelo, Papa Vern i Mama Gladys mieszkali w małej, dwupokojowej drewnianej chacie wśród najbiedniejszych z biednych.
„Ich twarze były wychudzone i zatroskane, a ich dusze były ciężkie, ponieważ nie mieli dwóch kijów, aby się pocierać, aby rozpalić ogień, i byli oczerniani jako wyrzutki zwani okrutnie białymi śmieciami. Papa Vern był bardzo przygnębiony, bezrobotny i zaangażowany w różnego rodzaju oszustwa, aby przeżyć. A jego serce drżało na przyszłość, ponieważ mama Gladys była duża z dzieckiem. A gdy nadszedł jej czas, wezwano położną, a ta noc świętych narodzin przyniesie zarówno radość, jak i tragedię. Bo mama Gladys urodziła bliźniaki, a pierwsza urodziła się martwa. Nazywał się Jesse, a później został pochowany w nieoznakowanym grobie, w pudełku po butach zawiązanym czerwoną wstążką.
Drugi syn nazywał się Elvis i przeżył.
Jednak wynik długo budził wątpliwości zarówno dla mamy Gladys, jak i małego Elvisa, które były osłabione przez straszną mękę Jego narodzin i śmierci Jego brata bliźniaka. Ale nawet gdy mały Elvis walczył o swoje życie, zawodząc głośniej niż zimny wiatr na zewnątrz ponura szanta, wydarzyło się wiele cudów, które zwiastowały Jego przybycie.
„Tajemnicze niebieskie światło pojawiło się poza chatą, którą widzieli Papa Vern i Mama Gladys. I światło widziało także trzech wędrujących muzyków, którzy podążali za nim z daleka. Pojawili się przy drzwiach, niosąc skromne prezenty, bo byli biedni i wędrowni bluesmen. Pierwszy nazywał się Furry i zaoferował galon wina, aby ogrzać rodzinę i powstrzymać chłód przenikliwego baraku. Drugi nazywał się John Lee i przyniósł pigułki w wielu kolorach, które utrzymałyby rodzinę w stanie czuwania i czujności podczas długich godzin czuwania nad nowonarodzonym synem. Trzeci nazywał się Robert i był największym muzykiem ze wszystkich. A jego dar był najcenniejszym z nich wszystkich - wielką puszką oliwy, której mama Gladys używała wiecznie do smażenia potraw, które sprawiłyby, że jej syn stał się duży i silny.
„A po wręczeniu prezentów trzej bluesmani spojrzeli na małego Elvisa, mówiąc:„ Chwalmy to cudowne dziecko, bo z pewnością w ten dzień i w tej nieznanej chacie w miasteczku Tupelo rodzi się jeden który objawi światu nowy sposób muzyki, a cały świat pewnego dnia ogłosi Go Królem ”.
I tak miało być. Amen. Świętujcie go w tym Świętym dniu Twinity Sprit of The Rock. Bo on jest Elvisem, naszą Skałą i naszą Rolką.

Pierwszy Presleyteriański Kościół Boskiego Elvisa  i jego członkowie trzymają się tych fundamentalnych prawd Słowa Elvisa:
1) Jego Głos, nieomylny jak pierwotnie dany, jest werbalnym natchnieniem Boga, pełnym objawieniem ludzkości
2) Jest jeden Elvis, który jest nieskończenie święty i doskonały, istnieje wiecznie w Osobach Młodego Elvisa, Vegas Elvisa i Holy Hip Shakin Spirit of the Rock
3) Błogosławione narodziny, ziemskie cuda, bezgrzeszne życie, personifikacja cielesna, wniebowstąpienie i dosłowne częste obserwacje naszego Pana Elvisa Presleya są świadectwem jego świętości
4) Król jest Boską Osobą posłaną, aby zamieszkać, prowadzić, wzmacniać i uświęcać wierzącego, a tym samym dawać świadectwo o naszym panu Elvisie Presleyu
5) Prawdziwy Kościół składa się z tych wszystkich, którzy ufają życiu, śmierci i częstym widzeniom Elvisa Presleya jako jedynego i wystarczającego środka do uzyskania przebaczenia grzechów i życia wiecznego z Elvisem. Ci, którzy tak ufają Elvisowi Presleyowi, są odkupieni dzięki Jego muzyce i rodzą się ponownie w Świętym biodrze drżącym Duchem, aby kołysać się z Nim w Niebiańskiej Graceland
6) Nastąpi zmartwychwstanie zarówno zbawionych, jak i zagubionych, pierwszy do wiecznego kołysania się, a drugi do wiecznego potępienia przez złych fałszywych idoli popu.

Teoria Elvisowości

Dr Karl N Edwards
Einstein prawie miał rację. Jego słynne E-quation dla jego ogólnej teorii względności, E = mc2, miało tylko jeden błąd. Błąd wielkiego naukowca polegał na założeniu, że litera E oznacza Energię, a jak wszyscy wiemy, oznacza Elvisa.
Łatwo zrozumieć, gdzie Einstein został wprowadzony w błąd. Kiedy po raz pierwszy głosił swoją teorię, był to rok 1915, a Elvis jeszcze się nie urodził. Skąd wielki fizyk mógł wiedzieć, że cały wszechświat jest napędzany wirującymi biodrami Króla? Dobry profesor nie byłby w stanie pojąć, że w Departamencie Energii Elvis miał tyle energii, że był jak bateria E-wieczna, która po prostu ciągle działała i działała, i działała.
Einstein mógł nie zdawać sobie z tego sprawy, ale wymyślone przez niego E-quation jest pełne symboliki, która nie może uciec od kontroli Presleyterian na całym świecie, którzy zdają sobie sprawę, że kiedy mówimy o masowych czasach prędkości światła do kwadratu , mówisz o królu.
Oczywiste jest, że Einstein opisywał spuchniętego, rozdętego Elvisa z późniejszych lat, Elvisa z Las Vegas, Elvisa, którego masa rosła wykładniczo prawie codziennie i którego błyszczące cekiny lśniły jak miliard gwiazd wysyłając nam ich migotliwy blask z lat świetlnych w przestrzeni.
W przeciwieństwie do innych tak zwanych religii, presleyterianizm uczy nas, że nie ma rozbieżności między nauką a teologią, nie ma różnicy między zaufaniem w fizykę i technologię lub wiarą w Elvisa. My, Presleyterianie, przyjmujemy ciało Elvisa we wszystkich jego niezliczonych formach i czcimy Jego Świętą Twinity. Tak więc relacja yin-yang między światem ciała i światem ducha nie jest konfliktem w kategoriach prawdziwego Presleyterianina.
My z Pierwszego Presleyteriańskiego Kościoła Boskiego Elvisa nie jesteśmy podobni do tych, którzy wyznają tak zwane religie, które wyrzekają się wszelkiej wiedzy, która nie pasuje do ich drobnego planu. Presleyterianie wierzą w e-wolut, nieubłagany ruch całego życia w kierunku doskonalszego stanu bycia jednym z Elvisem i nie mamy problemu z nauczaniem go w szkole. Pierwszy Presleyteriański Kościół Boskiego Elvisa nigdy nie potępił Galileusza za obserwowanie, że Ziemia obraca się wokół Słońca.
Z drugiej strony Presleyterianie nie mają cierpliwości dla tych, którzy zaprzeczą wielu cudom Elvisa, sceptyków, którzy odrzucają pogląd, że Elvis przekroczył ciało i wciąż jest z nami.
Istotę tej złożonej koncepcji najlepiej opisuje wielebny Mort Farndu w swoim genialnym wprowadzeniu do Pierwszego Presleytariańskiego Kościoła Elvisa o świętych pismach Bożych, Nowy Ulepszony Testament. Omawiając, w jaki sposób sceptycy mogą odrzucić Nowy Ulepszony Testament jako mit religijny lub pobożną propagandę, Farndu wskazuje, że są tacy, którzy twierdzą, że nie ma dowodów na poparcie wydarzeń opisanych w Przewodniku. Ponadczasowa mądrość słowa Farndu rozbrzmiewa kilkoma prostymi prawdami:
To nie jest tak, że Presleyterianie są łatwowierni lub irracjonalni. Wręcz przeciwnie, są wyrafinowanymi obywatelami epoki mediów. Presleyterianie są w domu w świecie komputerów osobistych, superbohaterów i orbitujących teleskopów. Są wygodne w nauce i technologii. Pielęgnują ducha badań naukowych, który jest odzwierciedleniem nieugaszonego ducha ludzkości.
Ale Presleyterianie wiedzą, że nauka i technologia nie doprowadzą ich do Niebiańskiej Graceland; tylko duży różowy cadillac króla może ich podnieść. Presleyterianie nie są żmudnymi technokratami, którzy muszą skalibrować rzeczywistość do ostatniej minuty i sekundy. Nie są sterylnymi astronomami, którzy mierzyliby jasność każdej gwiazdy we Wszechświecie i zapominali o jednej gwiazdy, która przyćmiewa je wszystkie.
Mówi się, że dr Einstein, omawiając teorię kwantową, zauważył, że „nie mogę uwierzyć, że Bóg rzuca kostką”.
W piosence Viva Las Vegas Elvis śpiewa „Lady Luck, niech te kości pozostaną gorące”.
Jedynym sposobem na wyrzucenie siódemki przy każdym rzucie jest podążanie za Królem.

Źródło: https://www.geocities.ws/presleyterian_church/home.html


Inne wspólnoty


Pierwszy Kościół Presleytariański Boskiego Elvisa
http://www.drabruzzi.com/elvis_the_divine.htm
Kościół Elvisa
http://www.skepticfiles.org/aj/elvisulc.htm
Kościół Jezusa Elvisa
https://hyperdiscordia.church/sacred_heart_elvis.html
Elvis Underground 
http://www.elvisunderground.org/index2.shtml





Konfesjonał - Wyznaj swoje grzechy Świętemu Elvisowi!

Posted by HELLFIRE RIDERS on Monday, December 19, 2016

Pinterest
Dokument opowiadający o kulcie Elvisa



Dokument z 1997 roku z okazji 20. rocznicy śmierci Elvisa pokazuje, że Amerykanie czczą go prawie tak, jak bóstwo. „Elvis i Presleytarianie” pokazuje, w jaki sposób był czczony, ponieważ jego śmierć ma więcej wspólnego z mesjaszem niż piosenkarzem.

Program znajduje fanów, którzy wierzą, że Elvis został wysłany, by wypełnić biblijne proroctwo. BBC odkryło nieznane wcześniej nagranie, rzekomo z głosem Elvisa, który twierdzi, że jest na wyższym poziomie bytu niż zwykli ludzie. W Elvis Gospel Church twórca programu, teolog Karen Armstrong, znalazł kaznodziejów, którzy używają uwielbienia fanów Elvisa, aby przyprowadzić ich do Jezusa.

Pani Armstrong bada także, jakie powiązania istnieją pomiędzy Jezusem a Elvisem.


Wystąpili:

LARRY GELLER, fryzjer i doradca duchowy Elvisa
MAIA SHAMAYYIM- NARTOOMID, współautorka „Blue Star Love: From Elvis 'Heart To Yours”
CLIFF RICHARD
Dr VERNON CHADWICK, University of Mississippi
KAREN ARMSTRONG, historyk religii
MADELEINE WILSON, Elvis Gospel Ministry
MARY HANCOCK HINDS
DAVID WALL, Leeds University
PATTY CARROLL, fotograf
DAVID „JESSE” MOORE, Elvis Tribute Artist
TOMMY FOSTER
NORM JONES, Elvis Tribute Artist
GARY VIKAN, autor: „Saint Elvis”
ROBERT CAMPBELL
SIMEON NARTOOMID, współautor „Blue Star Love: From Elvis 'Heart To Yours”
GEORGE KLEIN, przyjaciel Elvisa od dzieciństwa
CRICKET COULTER, Superfan
ELVIS HERSELVIS, Elvis Tribute Artist
Dr RICHARD MADDOCK, psycholog


Sodoma. Hipokryzja i władza w Watykanie

Dlaczego homoseksualni duchowni są największymi homofobami? Z jakich powodów ukrywają seksualnych przestępców w koloratkach? Za co tak nienawidzą papieża Franciszka? Odpowiedzi na te i wiele innych pytań w rozmowie z kościelnymi hierarchami szuka francuski socjolog F. Martel. Jego książka to efekt śledztwa w 30 krajach.
Kilkudziesięciu kardynałów oraz setki biskupów i księży zgodziło się rozmawiać z francuskim socjologiem i pisarzem Fredericem Martelem. Wśród nich znaleźli się zdeklarowani homoseksualiści, którzy odsłonili przed nim świat wielkiej szafy, stanowiącej wygodną skrytkę dla księży gejów, i wprowadzili w pilnie strzeżone tajemnice Watykanu.
„Sodoma” to opowieść o konsekwencjach ukrywania własnej orientacji. O podwójnym życiu Kościoła. O hipokryzji, która stoi za najważniejszymi decyzjami kościelnych hierarchów i wpływa na funkcjonowanie całego Kościoła. Zdaniem Martela to homoseksualizm kleru jest kluczem, który pozwala najlepiej zrozumieć pontyfikaty Jana Pawła II, Benedykta XVI i być może Pawła VI oraz papieża Franciszka. Bowiem to właśnie w Kościele istnieje największa społeczność homoseksualistów na świecie.

Celibat. Zakaz używania prezerwatyw. Tuszowanie przypadków wykorzystywania seksualnego. Rezygnacja papieża Benedykta XVI. Mizoginia kleru. Spadek liczby powołań
kapłańskich. Kościelna opozycja wobec papieża Franciszka – wszystko to ściśle łączy się z najpilniej strzeżonym sekretem Watykanu. Sekret nosi nazwę Sodoma.
Biblijna Sodoma została zniszczona przez Boga z powodu homoseksualizmu jej mieszkańców. Dzisiaj to w Kościele istnieje największa społeczność homoseksualistów
na świecie.
„Za zbytnią sztywnością zawsze coś się kryje. Najczęściej podwójne życie”. Wymawiając te słowa, papież Franciszek nawiązał do tajemnicy, którą oszałamiające śledztwo Martela ujawnia po raz pierwszy w dziejach Kościoła.

Czyta Adam Bauman



Duchowny zranił dziecko podczas chrztu

Chrzest dziecka w obwodzie leningradzkim (Gatczyna) przerodził się w skandal. W sieci pojawiło się wideo pokazujące, jak 55-letni duchowny dosłownie wpycha dziecko w chrzcielnicę. Zdjęcia są szokujące, a mnich nie pozwala kobiecie zabrać dziecka z powrotem.

Po takim chrzcie dziecko miało siniaki i otarcia oraz uderzyło się w głowę. Matka napisała apelację do administracji diecezjalnej i zgłosiła sprawę na policję. Teraz opat Photius nie może odprawiać sakramentów, jest to jedna z najsurowszych kar w diecezji. Sam kapłan odrzuca wszystkie oskarżenia skierowane przeciwko niemu, mówiąc, że zrobił wszystko zgodnie z kanonem cerkiewnym.



Lemański ochrzciłby dziecko pary jedopłciowej

Ks. Wojciech Lemański był gościem Jarosława Kuźniara w "Onet Rano.". Skomentował on m.in. słowa arcybiskupa Marka Jędraszewskiego, który podczas mszy w 75. rocznicę Powstania Warszawskiego mówił o "tęczowej zarazie".

Czy ks. Lemański ochrzciłby dziecko pary homoseksualnej? "Oczywiście! Dla mnie, jako dla człowieka, księdza, nie ma absolutnie znaczenia, że ktoś ma partnera tej samej płci"





Gmina Ariańska w Kosinowie

Wędrówki śladami Polskich Braci Mesjasza:

Miejsce Pamięci Narodowej

Gmina Ariańska w Kosinowie

1666-1803





Panorama Kosinowa



O ile współczesne społeczeństwo polskie zachowało pamięć o działalności Zboru Braci Polskich przed rokiem 1660, o tyle losy polskich braci Mesjasza wygnanych z Rzeczpospolitej na podstawie edyktu sejmowego o banicji arian z 20 lipca 1658 roku są mniej znane. Jeszcze nie tak dawno byliśmy przekonani, że ostatnie nabożeństwo Braci Polskich, posiadających ciągłość historyczną z gminami ariańskimi działającymi w Królestwie Polskim, odbyło się w Siedmiogrodzie w roku 1784.



Lukę w naszej niewiedzy wypełnił dopiero artykuł historyczny "Arianie na Mazurach", pana Krzysztofa Myszki, opublikowany w znakomitym portalu internetowym Zwoje Scrolls 5 (33) 2002 (www.zwoje-scrolls.com). Portal ten jest redagowany przez polskiego Żyda, pana Andrzeja Kobosa, a poświęcony szeroko rozumianej kulturze i historii Polski. Okazało się, że gmina Braci Polskich w Kosinowie funkcjonowała nieprzerwanie aż do roku 1803. Postanowiliśmy sprawdzić jaki jest stan faktyczny tego szczególnego Miejsca Pamięci Narodowej, ile zachowało się w ludzkiej pamięci o działalności Braci Polskich na tej ziemi od roku 1666 do roku 1803, a także co z tego faktu wynika dla miejscowych władz i urzędów. W takich oto okolicznościach w dniu 23 czerwca 2004 roku na Prusy ruszyła specjalna wyprawa pod kierunkiem brata Piotra ...



Ariański ślad na Mazurach rozpoczyna się od Samuela Przypkowskiego, członka zasłużonej rodziny chrystiańskiej, która jako pierwsza uwolniła w swoim majątku Przytkowice chłopów od pańszczyzny.


Samuel Przypkowski (1592-1670) chrystianin, poeta, filozof, minister zboru w Kosinowie, pionier konsekwentnego i stanowczego rozdziału Państwa i Kościoła



Brat Samuel urodził się w Gnojniku koło Czchowa w okolicach Tarnowa. Po zakończeniu edukacji w szkole ariańskiej w Lusławicach i studiach poza granicami Polski w Altdorfie i Lejdzie (typowy życiorys Braci Polskich), powrócił w roku 1619 do kraju, a następnie ożenił się z arianką Zofią Taszycką w roku 1622. Związany z dworem Radziwiłłów przyjął w roku 1627 w dzierżawę majątek Dojlidy koło Białegostoku. Nie było mu jednak dane zbyt długo nacieszyć się zajęciami zarządcy majątku wiejskiego. Wojna polsko-rosyjska w roku 1633, wojna polsko-kozacka w roku 1648 oraz wojna polsko-szwedzka w roku 1656 sprawiły, że ostatecznie ten pionier rozsądnego, ale konsekwentnego rozdziału Państwa od Kościoła w Polsce został sekretarzem elektora brandenburskiego, Fryderyka Wilhelma. Po banicji arian polskich osiadł na stałe w Prusach Książęcych w roku 1661. Samuel Przypkowski pierwszy minister zboru Braci Polskich w pruskim wówczas Kosinowie, zmarł 19 kwietnia 1670 roku w Królewcu, ale pragnął być i został pochowany na ariańskim cmentarzu w Kosinowie.




Widok z Ariańskiej Góry na kosinowskie pola



Na kilka lat przed śmiercią, wiekowy już brat Przypkowski nabył w roku 1666 za 5 tysięcy florenów majątek Kosinowo - wieś położoną przy drodze z Pisza do Ełku, niedaleko Giżycka założoną w roku 1436. Spośród wybitniejszych arian schronienie w Kosinowie znaleźli także Mikołaj Suchodolski, zięć Samuela Przypkowskiego i Krzysztof  Crell-Spinowski, syn rektora Akademii Rakowskiej oraz spora grupa rodzin ariańskich (Trembeccy, Schlichtyngowie, Morsztynowie, Kątscy, Wiszowaci), która wkrótce utworzyła dobrze zorganizowaną gminę chrystiańską Braci Polskich.


W pobliskim majątku Rakowo Małe, nazwanym tak dla upamiętnienia Rakowa, ariańskiej stolicy w sandomiersko-kieleckiem, gospodarzyła ariańska rodzina Domaradzkich.

Na nabożeństwa w języku polskim zjeżdżano się z całego starostwa piskiego i okolicznych starostw, tym chętniej, gdy zamknięty został zbór w Rudówce w roku 1753. Odbywały się one najprawdopodobniej w dziś już nie istniejącym budynku zborowym położonym na wzgórzu cmentarnym - Ariańskiej Górze. Jeszcze w 1776 roku wystosowano do króla Prus petycję z prośbą o zgodę na wybudowanie nowego budynku zboru. Gmina w Kosinowie traciła jednak stopniowo członków, rozpłynęła się w ewangelickim otoczeniu i ostatecznie uległa likwidacji w roku 1803.


Na tym wzgórzu znajduje się skrajnie zaniedbany i sprofanowany ariański cmentarz. Być może był tutaj niegdyś także budynek zboru Braci Polskich w Kosinowie.



Z artykułu Krzysztofa Myszki dowiedzieliśmy się, że Kosinowo "... było centrum religijnym i kulturalnym arian w Prusach. Istniała tam szkoła o wysokim poziomie nauczania". "Zdolnych młodych ludzi wysyłano na wyższe studia, głównie do Frankfurtu nad Odrą, gdzie ordynowano duchownych ariańskich." "W XVII wieku jednym z duszpasterzy był Benedykt Wiszowaty, wnuk Fausta Socyna" oraz "Ostatecznie parafię ariańską w Kosinowie rozwiązano w 1803 roku". Kilka pojęć musimy jednak sprostować. O ile życiorysy Braci Polskich rzeczywiście obfitują w liczne podróże, zagraniczne studia i częste zmiany miejsca działalności, o tyle informacja, że duchownych ariańskich ordynowano we Frankfurcie nad Odrą wydaje się co najmniej dziwna. Jednota Braci Polskich była bowiem od zawsze wspólnotą braterską. Nigdy nie istniał w niej podział na laikat i uprzywilejowany kler, który dożywotnio nie musiałby robić nic innego poza obsługą kościelnego biznesu. Ministrów zborów nie ordynowano w takim sensie jak czyni się to w katolicyzmie czy protestantyzmie. Nie funkcjonuje tutaj pojęcie sukcesji apostolskiej. Ministrów powoływał i odwoływał Synod Generalny Braci Polskich w ramach czynności czysto administracyjnych. Nadto funkcja ministra zboru odpowiada mniej więcej funkcji rabina w gminie żydowskiej czyli nauczyciela i organizatora. Nie ma ona nic wspólnego z funkcją kapłańską znaną z Kościoła katolickiego czy Kościoła prawosławnego czyli tak zwanego duszpasterza i pośrednika między Bogiem, a ludźmi. Nigdzie w piśmiennictwie ariańskim nie znaleźliśmy tak przedziwnego pojęcia jak parafia ariańska czy świątynia ariańska ponieważ podobnie jak Żydzi nie uznajemy świętych miejsc, a nabożeństwa organizowane są w świętym czasie szabatu naznaczonym przez Boga. Zastosowanie przez pana Krzysztofa Myszkę terminologii właściwej dla zwyczajów wspólnoty rzymskokatolickiej w odniesieniu do chrystiańskiej Jednoty Braci Polskich wytwarza fałszywy obraz życia w chrystiańskim Zborze Braci Polskich.

A obraz tego życia tak opisywali wrogowie polskich braci Mesjasza:

"Pismem się ustawicznie bawić dla wykrętów; papieża antychrystem zwać, Częstochowę Baalem; ani we zborze ani na weselu nie grać ani tańcować, tylko najadłszy się, napiwszy, z pokorą piosneczki z katechizmu śpiewać; świetno nie chodzić; łańcucha, pierścieni, Boże zachowaj wdziać; pozłocistej szabli nie przypasywać; jałmużnę dla okazania dać; sługom nie łajać, tylko katolikom; poddane głaskać, aby ich wysławiali przed ludźmi; świąt nie święcić; w piątek pieczeń, a w niedzielę rybkę zjeść; za króla Boga prosić we zborze, a doma go przeklinać; o konfederację i o zbór krakowski na sejmie praktyki czynić; lichwę brać; z Żydami narabiać; cicho mówić; słówka podchwytywać, szkalować, potwarzać, pochlebiać, machlować, łgać i zwodzić; synody składać; do obrzezania miasto ponurzania zbór sposobić; katolików niszczyć; pieniądze zbierać; Turka oczekiwać. A toż macie Nurki, wolą zostać Turki, niż w Trójcy jednego Boga chwalić prawego" [1].

Samuel Przypkowski był poetą oraz autorem licznych traktatów filozoficzno-polityczno-religijnych. Rozważał w nich kwestię tolerancji religijnej wewnątrz Zboru i starał się odpowiedzieć na pytanie, jak długo nie należy ze Zboru wykluczać tych, którzy różnią się poglądami od aktualnie obowiązującej w Zborze. I ta kwestia jest wiodącym tematem traktatu Dissertatio de pace et concordia Ecclesiae - Rozprawa o pokoju i zgodzie w Kościele, 1628. Zasady współistnienia Państwa i Kościoła sformułował zaś dopiero w traktacie Braterska deklaracja na niebraterskie napomnienie, 1646. Pisma te zostały wydane jako ostatni tom Bibliotheca Fratrum Polonorum zatytułowany Cogitationes sacrae w Amsterdamie w roku 1692 [2].



Podobnie jak Szymon Budny, Przypkowski prezentował pogląd, że chrystianie nie popadną w kolizję z nauką Jezusa, jeżeli wezmą czynny udział w życiu publicznym Państwa, pełniąc urzędy, a w razie potrzeby wojennej wezmą udział w obronie kraju. Broniąc zapisów Konfederacji warszawskiej uważał, że jest ona sposobem na uniknięcie wojen na tle religijnym, stwarza płaszczyznę porozumienia na rzecz Państwa jako dobra wspólnego obywateli ponad podziałami narodowościowymi, religijnymi i kulturowymi, uzewnętrznia zasadę równości, wolności i swobody wyboru przez obywateli praktyk religijnych, pod warunkiem, że nikomu one nie wyrządzają krzywdy.



Wszyscy Bracia Polscy zgodnie prezentowali pogląd, że jakikolwiek przymus religijny jest niedopuszczalny. Uważali, że Państwo i Kościół muszą pozostać konsekwentnie oddzielone, niezależne od siebie, nie wchodzące w zakres swoich kompetencji, z odrębnym szkolnictwem, z zachowaniem przez Państwo środków przymusu niezbędnych do zachowania prawidłowej i sprawnej organizacji społeczeństwa. Władza kościelna, jako władza wyłącznie duchowa nie ma prawa wtrącać się do polityki Państwa, nie ma prawa wywierania nacisku na organizacje społeczne i polityczne w celu uchwalania praw korzystnych z punktu widzenia wiary, wspólnoty religijnej lub hierarchii kościelnej. Przypkowski pisał "... jest wprawdzie rzeczą bezsporną, iż chrześcijan obowiązują przykazania miłości wobec wszystkich ludzi, ale absurdem jest mniemać, jakoby Mesjasz miłość wobec nieprzyjaciół ojczyzny czy wobec morderców nakazywał stawiać wyżej niż najświętsze wobec tej ojczyzny obowiązki czy też niż obowiązki wobec rodziców albo własnych dzieci; że urąga zasadom rozsądku myśleć, iż życie i dobro nieprzyjaciela lub mordercy trzeba ocenić wyżej niż życie i dobro braci lub niż dobro publiczne".




We wsi Kosinowo działała gmina ariańska oraz ceniona szkoła Braci Polskich. Po czasach dawnej świetności pozostały jednak tylko duma i wspomnienia jej mieszkańców.



A taką relację z wyprawy zdał nam brat Piotr: Postanowiłem poszukać kogoś, kto mógłby wskazać drogę, żeby dojechać lub dojść do Ariańskiej Góry. Ruszyłem naprzód w stronę centrum wsi, gdzie spotkałem młodą osobę, mieszkankę Kosinowa, Anitę Bagińską. Zapytałem ją, czy znana jej jest historia wsi i Ariańskiej Góry? Byłem mile zaskoczony, bo ta 16- może 17- letnia dziewczyna wiedziała dość dużo na ten temat. Powiedziała między innymi, że zamieszkiwali oni tak zwany majątek. Wskazała też drogę do Góry, informując, że na pewno Góra była cmentarzyskiem okolicznych Braci Polskich, bo chłopcy ze wsi bawiąc się tam wygrzebali z piasku ludzkie czaszki i kości.




Przechodniu! Powiedz Polsce: Tu w zapomnieniu spoczywają najlepsi jej synowie.



"... Bo Bóg, który rzekł: z ciemności niech światłość zaświeci, rozświecił serca nasze, aby zajaśniało poznanie chwały Bożej, która jest na obliczu Mesjasza. Mamy zaś ten skarb w naczyniach glinianych, aby się okazało, że moc, która wszystko przewyższa, jest z Boga, a nie z nas. Zewsząd uciskani, nie jesteśmy jednak pognębieni, zakłopotani, ale nie zrozpaczeni, prześladowani, ale nie opuszczeni, powaleni, ale nie pokonani, zawsze śmierć Jezusa na ciele swoim noszący, aby i życie Jezusa na śmiertelnym ciele naszym się ujawniło. Zawsze bowiem my, którzy żyjemy, dla Jezusa na śmierć wydawani bywamy, aby i życie Jezusa na śmiertelnym ciele naszym się ujawniło. Tak tedy śmierć wykonuje dzieło swoje w nas, a życie w was" (Pisma chrystiańskie, II List Pawła do Koryntian 4, 6-12)



Pojechaliśmy we wskazanym kierunku, ale dodatkowo zapytałem o dalszą drogę ludzi mieszkających we wsi. Okazało się, że i oni są dość dobrze zorientowani, co do tego, że w ich wsi funkcjonowała przez 134 lata gmina ariańska, i że zamieszkiwali tu Bracia Polscy. Opowiedzieli nam z dumą, że pisała o tym lokalna prasa i jest wydana książka opisująca tutejszych arian. Zrewanżowaliśmy się krótką opowieścią o wpływie, jaki mieli Bracia Polscy w XVI i XVII wieku na rozwój kultury i szkolnictwa w Polsce oraz jak usiłowali kształtować światły sposób myślenia w społeczeństwie polskim, wyprzedzając pod wieloma względami swoją epokę. Kosinowianie byli dla nas bardzo mili i szczerzy podczas tego krótkiego spotkania.



Oficjalne instytucje nie wiedzą nic o przeszłości Kosinowa. Wiedzą za to, i to bardzo dużo, mieszkańcy tej wsi. Może są wśród nich potomkowie kosinowskich Braci Polskich?



Ruszyliśmy w dalszą drogę i już za wsią spotkaliśmy kilkoro mieszkańców wsi Kosinowo pracujących na polu. Aby upewnić się, że jedziemy w dobrym kierunku, znów zamieniłem z nimi kilka zdań. Byli naprawdę otwarci i chętni do rozmowy. Kolejny raz zostałem mile zaskoczony ich poziomem wiedzy o ariańskiej przeszłości tego miejsca. Tym razem były to starsze wiekiem osoby, a wśród nich, jak się okazało, znajdowała się babcia wcześniej napotkanej Anity Bagińskiej. Zrobiłem im zdjęcie, do którego początkowo niechętnie chcieli pozować, ale po chwili z uśmiechami na twarzy zgodzili się. Może ktoś z nich to potomek tamtych Braci Polskich? Znów wydałem świadectwo o roli Braci Polskich w kulturze polskiej i o poszukiwaniu przez nich korzeni chrystianizmu. Po 10-15 minutach wędrówki przez łąkę dotarliśmy do podnóża Ariańskiej Góry od południowo-wschodniej strony. Jest tam rzeczywiście kilka metrów odsłoniętej darni, ale nie sądzę by to było wyrobisko żwiru, bo żwir tam jest bardzo zanieczyszczony gliną. Następnie weszliśmy na szczyt wzgórza i tam zauważyliśmy kilka zagłębień, jakby pozostałości po wykopaliskach. Przypuszczalnie owe zagłębienia są wynikiem działalności owych młodych ludzi ze wsi. Zagłębienia porosły jeżyną, zatem nie mogliśmy zajrzeć do środka i stwierdzić, czy były tam jakieś szczątki ludzkie. Wzgórze jest od północno-zachodniej strony porośnięte głogiem, drzewami robini i zdziczałymi śliwami - być może ślad po celowej działalności ludzi i istniejącym tutaj niegdyś budynku zboru. Nie zauważyliśmy żadnej oficjalnej tablicy informacyjnej, że jest to Miejsce Pamięci Narodowej, i że spoczywają tutaj ludzie dla polskiej kultury bardzo zasłużeni. Nic nie wskazywało także na to, aby miejscowe władze gminne interesowały się tym miejscem, dbały o jego zabezpieczenie i wygląd. Wykonane telefony do kilku miejscowych szkół i urzędów potwierdziły tylko nasze obawy - lokalne władze oraz instytucje nie interesują się tym fragmentem historii regionu, nie chcą wiedzieć, kto spoczywa na Ariańskiej Górze w Kosinowie i nie przeszkadza im postępująca profanacja starego ariańskiego cmentarza (żwirowisko, rozkopane groby, chaszcze).

Piotrze Statorius!

Czy warto było Francuzowi trudzić się spisywaniem zasad gramatyki języka polskiego?




Ariańska Góra - Miejsce Pamięci Narodowej?



Losy Braci Polskich na wygnaniu i ich wkład w rozwój kultury europejskiej można poznać z publikacji wybitnych współczesnych polskich badaczy tej tematyki [3-6]

Piśmiennictwo:

1. Aleksander Brückner, Dzieje Kultury Polskiej, W: Tom II, Polska u szczytu potęgi. Krakowska Spółka Wydawnicza, Kraków 1930, strony 496-502

2. Ogonowski Z. Samuel Przypkowski (1592-1670) i jego traktat De pace et concordia Ecclesiae. Studia Filozoficzne 1981, 2, 89-102

3. Tazbir J. Stanisław Lubieniecki. Przywódca ariańskiej emigracji. Warszawa 1961

4. Tazbir J. Bracia polscy w Siedmiogrodzie. 1660-1784. Warszawa 1964

5. Tazbir J. Bracia polscy na wygnaniu. Studia z dziejów emigracji ariańskiej. Warszawa 1977

6. Szczucki L. Z dziejów emigracji socyniańskiej w Holandii, Odrodzenia i Reformacja w Polsce 1975, 20, 201-209.



Piotr Miszkiel, Wilhelm Niemann





Informacja z ostatniej chwili: Po pisemnej interwencji Andrzeja Sobczaka Urząd  Konserwatora  w Olsztynie rozpoczął postępowanie administracyjne w sprawie uznania cmentarzy w Kosinowie i Rudówce za zabytki - wpis do rejestru i ochronę prawną.



Źródło:
http://bracia.racjonalista.pl/historia/dawniej/kosinowo.html

Często czytane